Bieluń dziędzierzawa co to jest
Leczenie Bieluń dziędzierzawa. Definicja: Roślina: Datura stramonium - Bieluń dziędzierzawa Rodzina.

Czy przydatne?

Definicja Bieluń dziędzierzawa

Co to jest: Roślina: Datura stramonium - Bieluń dziędzierzawa Rodzina: Solanaceae Opis surowca: Surowcem są liście bielunia dziędzierzawy zgromadzone w momencie kwitnienia i owocowania rośliny, zawierające nie mniej niż 0,25% alkaloidów obliczonych jako hioscjamina. Surowiec należy do wykazu B. Związki czynne: Alkaloidy pochodne tropanu : hioscyjamina racemizująca do atropiny, skopolamina. Prócz tego zawiera garbniki i flawonoidy. Działanie: Parasympatolyticum, spasmolyticum, mydriaticum. Liście bielunia zawierają te same alkaloidy co liście pokrzyku i działają porażająco na zakończenia nerwów przywspółczulnych. Hamują czynność wydzielniczą gruczołów potowych, błon śluzowych nosa, oskrzeli i wydzielanie soku żołądkowego. Powodują charakterystyczne rozszerzenie źrenic. Działają również rozkurczająco na mięśnie gładkie, w szczególności zwieraczy układu pokarmowego. Dochodzi do przyspieszenia akcji serca. Liście bielunia zawierają więcej skopolaminy, która działa porażająco na nerwy przywspółczulne i ośrodkowy układ nerwowy, co skutkuje znaczące upośledzenie intelektu, dezorientacje i halucynacje. Surowiec ma działanie przeciwskurczowe i przeciwbólowe. Służący w formie tytoniu w astmie oskrzelowej. Wskazania: Liście bielunia są służące w formie tytoniu jako środek przeciwastmatyczny. Uwagi: Ostatnio regularnie zdarzają się przypadki zatruć liściami i owocami tej rośliny. Mogą one być powiązane z celowym albo przypadkowym (dzieci) ich spożyciem. Do w najwyższym stopniu charakterystycznych objawów należy rozszerzenie źrenic i suchość błon śluzowych i skóry. Spożycie już kilku nasion albo jednego liścia może być niebezpieczne dla życia i wymaga kontaktu z lekarzem ! Stanowiska: Bieluń występuje dziko w Ameryce Środkowej i Europie (także w Polsce) - jest regularnie rośliną ruderalną. Ostatnio, ze względu na bardzo atrakcyjny wygląd kwiatów jest regularnie uprawiana w przydomowych ogródkach. Surowiec pochodzi jednak raczej z hodowli. Wygląd zewnętrzny: Liście są długoogonkowe, o jajowatym zarysie. Szczyt liścia jest zaostrzony. Brzeg blaszki jest ząbkowato-wrębny. Unerwienie pierzaste. Liść jest kruchy i cienki. Powierzchnia górna liścia ciemnozielona, dolna jasnozielona. Dolna strona nieznacznie owłosiona

Czym jest Bieluń dziędzierzawa znaczenie Słownik leczenie B .