Fizjologia sportu co to jest
Leczenie Fizjologia sportu. Definicja: W organizmie znajduje się powyżej 430 mięśni zależnych od.

Czy przydatne?

Definicja Fizjologia sportu

Co to jest: W organizmie znajduje się powyżej 430 mięśni zależnych od woli- każdy z nich zawiera 75 proc. wody, 20 proc. białka i 5 proc. soli i innych związków chemicznych. Więzadła to są wytrzymałe, elastyczne pasma, które łączą ze sobą kości i stabilizują stawy. Pomagają one w prawidłowym ruchu kości względem siebie. Receptory w więzadłąch i ścięgnach wysyłają wiadomości do mózgu, co pomaga regulować nasilenie skurczu mięśni. Torebki wypełnione płynem, zwane kaletkami, chronią i naoliwiają ścięgna, które bez końca ślizgają się w tę i z powrotem po powierzchnii kości. Z racji na to, iż ścięgna, więzadła, poduszeczki kaletek i stawy znacząco dłużej niż włókna mięśniowe, przystosowują się do danego ruchu są one szczególnie narażone na zapalenia, przerwanie czy inne uszkodzenia, w najwyższym stopniu przy powtarzających się czynnościach - takich jak chodzenie, uderzanie piłeczki tenisowej, czy pisanie na komputerze. Jeżeli zrozumiesz w jaki sposób kluczowe mięśnie odpowiadają na ćwiczenia fizyczne, będziesz w stanie osiągać lepsze rezultaty w treningu a ponadto uniknąć zagrożenjakie czyhają na osoby niewiele aktywne fizycznie. Reakcja na ćwiczenia Kiedy przystępujesz do wykonywania ćwiczeń, w całym twoim ciele zachodzą zmiany zupełnie automatyczne. Twoje pracujące mięśnie zwiększają zapotrzebowanie na produkty energetyczne, nasila się metabolizm. W trakcie wykonywania dłuższego tlenowego wysiłku, na przykład żwawy spacer, czy bieganie ze stałą prędkością, mięśnie zużywają 15 do 20 razy więcej energii niż w spoczynku- spalaniu ulegają węglowodany i zapasy tłuszczu. W trakcie intensywnego, beztlenowego wysiłku, jak bieg na 1000 metrów czy sprint na długość basenu pływackiego, mięśnie wymagają do 120 razy więcej energii niż w trakcie odpoczynku. w trakcie intensywnych ćwiczeń, częstotliwość bicia serca może wzrosnąć do 150 uderzeń na minutę albo więcej (w porównaniu z 70- 80 uderzeniami na minutę w spoczynku). Dlaczego tak się dzieje? Jak tylko zaczynasz ćwiczyć, receptory nerwowe w naczyniach krwionośnych, mięśniach, stawach dają symbol do układu współczulnego, który natomiast wydziela epinefrynę (adrenallinę) i norepinorfinę do krwi. to są związki momentalnie przyśpieszające bicie serca. w trakcie gdy serce średnio pompuje ok. 5 litrów krwi na minutę w spoczynku, tak w okresie aktywnego wysiłku wzrasta do 20 litrów na minutę. Serca wytrenowanych wytrzymałościowo zawodników pompuje nawet do 40 litrów na minutę!. Twoje naczynia krwionośne także przechodzą gwałtowne zmiany w chwili, kiedy zaczynasz ćwiczyć. Pobudzane poprzez nerwy i sygnały chemiczne, ściany tętnic prowadzących do pracujących mięśni ulegają rozluźnieniu, co skutkuje rozszerzenie naczynia. W tym samym czasie, żyły obwodowe kurczą się, co przemieszcza krew do centralnego krążenia. Mniejsze tętniczki prowadzące do włókien mięśniowych także się rozszerzają, a również otwierają się miliony "uśpionych" naczyń kapilarnych, które dostarczają krew bezpośrednio do włókien. W spoczynku tylko ok. jedna na 30 kapilar jest otwarta. W wyniku wszystkich zmian- wraz ze wzrostem dostawy tlenu i składników odżywczych- znacząco powiększa się przepływ krwi do pracujących mięśni -- włączając w to mięsień sercowy, który otrzymuje kilka razy więcej krwi niż w spoczynku. Przepływ krwi jest max., jeżeli każdy mięsień rozluźnia się, a następnie zatrzymuje się w okresie skurczu, co wspomaga pompowanie krwi wewnątrz ciała w trakcie ruchu. Powiększony przepływ krwi w skórze w trakcie ćwiczeń o małym i średnim nasileniu zapewnia dobry sukces chłodzący- dlatego także zaczynasz się więcej pocić. W tym samym czasie krew jest jakby czasowo odcięta od nerek, wątroby, układu pokarmowego i innych narządów niezwiązanych bezpośrednio z ćwiczeniami. Twoje płuca zaczynają oddychać szybciej i głębiej, zapewniając większą liczba tlenu. Taka reakcja może wynikać z różnych przyczyn, włączając w to przyrost dwutlenku węgla we krwi, przyrost temperatury ciała czy sygnały z chemoreceptorów obwodowych. W spoczynku przechodzi poprzez płuca przeciętnie około 6 litrów powietrza pośrodku minuty. w trakcie wytężonych ćwiczeń ta objętość może się zwiększyć nawet do 100 litrów na minutę. Przemiana materii, która zależy od tego ile kalorii spalamy może się zwiększyć o 4 a nawet 20 krotnie w relacji do tej w spoczynku, w zależności rodzaju ćwiczeń. Jak pracują mięśnie? Każdy mięsień jest w rzeczywistości zapakowaną paczuszką, która zawiera inne, mniejsze zapakowane paczuszki długich, smukłych komórek, zwanych włóknami mięśniowymi. Warstwa zewnętrzna opakowania zbudowana jest z tkanki łącznej i jest nazywana powięzią. Mniejsze paczuszki to pęczki mięśniowe, z których każdy złożona jest z gatunku do 150 włókien mięśniowych. Mięsień przechodzi w ścięgno, które przyczepia go do kości. Kiedy mięsień się kurczy, pociąga za ścięgno co prowadzi do przemieszczenia kości. Im większy mięsień, z tym większą siłą poruszana jest kość. Na obydwu końcach mięśnia, pokrywająca go powięź formuje silne pasma tkanki łącznej nazywane ścięgnami, które są bezpośrednio przyczepione do kości. Koniec, który jest przyczepiony do w miarę nieruchomej części szkieletu to jest start mięśnia. Miejsce gdzie jest on przyczepiony do poruszającej się kości to jest przyczep mięśnia. Kiedy mięsień się kurczy, przyciąga on start i przyczep bliżej siebie. Regularnie mięśnie są przyczepione do kości połączonych ze sobą dzięki zamkniętej, wypełnionej płynem kapsułki, zwanej stawem (twoje kolana, łokcie, ramiona, czy kłykcie to przykłady stawów). Skurcz mięśni prowadzi do stworzenia ruchu wokół stawu, pozwalając na ruchy pociągania i pchania co sprawia, iż dochodzi do fizycznego przemieszczenia. Każde włókno mięśniowe dzieli zakończenie nerwowe z sąsiadującymi włóknami, które wszystkie wspólnie tworzą grupę, zwaną jednostką motoryczną. Za każdym wspólnie, kiedy nadrzędne włókno nerwowe wysyła bodziec do mięśnia, dana jednostka motoryczna kurczy się równocześnie. to jest sukces zwany zasadą "wszystko-lub-nic" skurczu mięśni. Najczęściej realizowany ruch bazuje na skróceniu ustalonych mięśni - tak, jak w razie dźwigania czegoś z ziemi. to jest tak zwany skurcz koncentryczny. jeżeli jednak siła przeciwstawna jest większa niż siła mięśnia, może on się wydłużyć, mimo iż się kurczy. Np., kiedy opuszczasz ciężki element na podłogę, twoje mięśnie dwugłowe wydłużają się, mimo iż są napięte. to jest kurcz ekscentryczny. Nareszcie, jeżeli mięsień nie wymienia swojej długości w trakcie skurczu, np. w trakcie pchania nieruchomej ściany, daje to w skutku skurcz izometryczny. Inne rodzaje tkanki łącznej pomagają w zapewnieniu gładkich, kontrolowanych ruchów. Za każdym wspólnie, kiedy bodziec dociera do zakończenia nerwowego, dochodzi do gwałtownego uwolnienia energii w każdym pojedynczym włóknie mięśniowym, powodując wsuwanie się pomiędzy siebie drobnych filamentów. W wyniku tego dochodzi do znacznego skrócenia włókna mięśniowego. Kiedy wszystkie włókna danej jednostki motorycznej kurczą się równocześnie, prowadzi to w rezultacie do skurczu mięśnia

Czym jest Fizjologia sportu znaczenie Słownik leczenie F .