Wzw typu B – szczepienia co to jest
Leczenie Wzw typu B – szczepienia nadal konieczne. Definicja: Liczba zachorowań na wirusowe.

Czy przydatne?

Definicja Wzw typu B – szczepienia nadal konieczne

Co to jest: Liczba zachorowań na wirusowe zapalenie wątroby typu B (WZW typu B, “żółtaczkę wszczepienną”) w Polsce zmalała pośrodku ostatnich kilkunastu lat o 70%. Tak znaczący spadek zachorowań był możliwy dzięki upowszechnieniu szczepień ochronnych. Obligatoryjne szczepienia nie obejmują jednak wszystkich osób narażonych na kontakt z wirusem WZW typu B, co wpływa na znacząco większą zapadalność na “żółtaczkę wszczepienną” w takich ekipach. Wirusowe zapalenie wątroby typu B jest jedną z w najwyższym stopniu powszechnych i najgroźniejszych chorób zakaźnych. Ocenia się, iż 2 miliardy ludzi na całym świecie zetknęło się z wirusem wywołującym WZW typu B. Ok. 350 mln osób jest przewlekłymi nosicielami wirusa dolegliwości. Co roku na skutek powikłań WZW typu B: marskości i raka wątroby, umiera na świecie ok. 1,2 miliona osób. Liczba zachorowań na WZW typu B w Polsce maleje systematycznie od kilkunastu lat. Jeszcze w roku 1990 zanotowano w naszym państwie powyżej 15 tys. przypadków WZW typu B, w 2000 roku było ich tylko 2.800. Jednak zapadalność na WZW typu B w Polsce jest nadal wyższa od zachorowalności notowanej w państwach Europy Zachodniej. Szacuje się, iż nasz państwo ma szansę zbliżyć się do poziomu zachodnioeuropejskiego do 2005 roku. Koniecznym warunkiem jest jednak nie tylko kontynuacja szczepień obowiązkowych, lecz również dalsze ich upowszechnianie, szczególnie wśród osób z grup ryzyka, które nie są poddawane rutynowej immunizacji. Należą do nich w pierwszej kolejności dzieci nie podlegające szczepieniom obowiązkowym, młodzież, kobiety w wieku rozrodczym czy osoby przewlekle chore, które mają częsty kontakt ze służbą zdrowia (np. pacjenci z cukrzycą insulinozależną, schorzeniami nerek czy układu krążenia). Najczęstszą drogą szerzenia się wirusa wywołującego WZW typu B jest zakażona krew albo inne płyny ustrojowe, które mogą otrzymać się do organizmu zarówno w trakcie zabiegów medycznych, jak i niemedycznych, (np. w trakcie wizyt u kosmetyczki i fryzjera, przekłuwania uszu czy tatuowania. Wirus WZW typu B szerzy się również przez kontakty seksualne. Drogi przenoszenia wirusa WZW typu B są takie same jak w razie wirusa HIV, jednak wirus “żółtaczki wszczepiennej” jest 50 do 100 razy bardziej zakaźny niż wirus wywołujący AIDS. Do zarażenia jednej osoby wirusem WZW typu B wystarczy jedynie 0,00004 ml zakażonej krwi, z kolei do zarażenia wirusem HIV potrzebne jest 0,1 ml zakażonej krwi. Przed zachorowaniem na WZW typu B, a również przed jego odległymi konsekwencjami – marskością i rakiem wątroby można się uchronić dzięki szczepieniu. Istotnym argumentem przemawiającym na korzyść stosowania szczepień ochronnych przeciwko WZW typu B są także względy ekonomiczne. Z uwagi na poważne skutki zdrowotne i socjalne dolegliwości, polski kalendarz szczepień zaleca szczepienia przeciwko WZW typu B: dzieciom nie podlegającym szczepieniom obowiązkowym młodzieży osobom w wieku 20-40 lat, w szczególności kobietom osobom, które z racji na tryb życia albo realizowane zajęcia są narażone na zakażenia powiązane z uszkodzeniem ciągłości tkanek albo przez kontakt seksualny. W 1991 Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) zaapelowała o wprowadzenie immunizacji dzieci przeciwko WZW typu B do programów szczepień wszystkich państw. Do chwili obecnej 116 krajów, w tym również Polska, wprowadziło do kalendarzy szczepień rutynowe uodparnianie niemowląt przeciwko chorobie. WHO, a również sporo innych międzynarodowych organizacji zajmujących się zdrowiem publicznym zaleca szczepienia przeciwko WZW typu B także podróżującym w rejony o powiększonym ryzyku zachorowania na WZW typu B, osobom narażonym na zakażenie z racji na częste kontakty seksualne z różnymi partnerami, narkomanom, homoseksualistom, pracownikom służby zdrowia, członkom rodzin osób zakażonych wirusem dolegliwości, osobom zakażonym wirusem WZW typu C. WHO i amerykańska Komisja do spraw Żywności i Leków (FDA) stwierdziły również, iż zapobieganie WZW typu B przez szczepienia minimalizuje ryzyko zachorowania na pierwotnego raka wątroby. Szczepionkę przeciwko WZW typu B uważane jest więc za pierwszą szczepionkę zapobiegającą chorobie nowotworowej. Spora część osób zagrożonych WZW typu B należy również do grup zwiększonego ryzyka zachorowania na wirusowe zapalenie wątroby typu A (WZW typu A, “żółtaczkę pokarmową”). Dotyczy to szczególnie podróżujących w rejony o powiększonym ryzyku zachorowania na WZW, dzieci i młodzieży i pacjentów z przewlekłymi chorobami wątroby. Od niedawna dostępna jest w Polsce szczepionka, dzięki której możliwe jest jednoczesne zabezpieczenie przed zachorowaniem na obie odmiany wirusowych zapaleń wątroby. Więcej informacji na temat wirusowego zapalenia wątroby typu B i “Żółtego Tygodnia” można znaleźć w Internecie pod adresem www.zoltytydzien.pl

Czym jest Wzw typu B – szczepienia znaczenie Słownik leczenie W .