Zmiany skórne typu rumieni co to jest
Leczenie Zmiany skórne typu rumieni. Definicja: W tej ekipie odznacza się: rumień wielopostaciowy.

Czy przydatne?

Definicja Zmiany skórne typu rumieni

Co to jest: W tej ekipie odznacza się: rumień wielopostaciowy wysiękowy, rumień guzowaty i rumień trwały. Rumień wielopostaciowy wysiękowy Schorzenie może występować w trzech postaciach: postaci zwykłej, zespołu Stevensa-Johnsona, toksycznej nekrolizy naskórka. W etiopatogenezie dolegliwości, prócz leków, odgrywają rolę zakażenia wirusowe (raczej herpes simplex) i bakteryjne. Zmiany charakterystyczne dla rumienia wielopostaciowego wysiękowego po stosowaniu Biseptolu Postać zwyczajna cechuje się obrzękowymi, sinoczerwonymi rumieniami, dobrze odgraniczonymi od otoczenia, niekiedy z obecnością pęcherzy na powierzchni; zmiany umiejscowione są symetrycznie, (raczej na odsiebnych częściach kończyn, mają skłonność do tworzenia obrączkowatych figur. W zespole Stevensa-Johnsona przeważają zmiany na błonach śluzowych j. ustnej, spojówek, narządów płciowych o charakterze krótkotrwałych pęcherzy przechodzących w nadżerki i nawarstwione krwotoczne strupy. Start dolegliwości jest gwałtowny, zmianom skórnym towarzyszy zazwyczaj wysoka gorączka, bóle mięśni i stawów. Toksyczna nekroliza naskórka Lyella (TEN) jest najgroźniejszą odmianą rumienia wielopostaciowego. Wywiad prawie w każdym przypadku potwierdza związek przyczynowy zmian z przyjmowaniem leków. Start dolegliwości jest nagły, regularnie po zażyciu leku na skutek niewielkiej infekcji. Po 2-3 dniach do 3 tygodni rozwijają się zmiany rumieniowo-pęcherzowe w obrębie skóry i błon śluzowych j. ustnej, narządów płciowych, spojówek i rogówki. Podminowanie całego naskórka skutkuje jego płatowe spełzanie (symptom Nikolskiego). Stan ogólny chorych jest ciężki, co jest powiązane z zaburzeniami elektrolitowymi, białkowymi i wtórnymi infekcjami bakteryjnymi. Mechanizm chorobowy dotyczy gdyż błon śluzowych układu oddechowego i pokarmowego. Śmiertelność jest wysoka, sięga 30% na skutek hipowolemii, krwawień z przewodu pokarmowego i zatorów płuc. TEN jest chorobą rzadko występującą. Częstość występowania w Europie wynosi 1 na 1,3 mln ludzi na rok. Kobiety chorują częściej. W ostatnich latach powiększa się liczba zachorowań na tę chorobę u chorych z AIDS. Wśród leków będących najczęściej powodem rumienia wielopostaciowego wysiękowego zmienia się: sulfonamidy, antybiotyki ß-laktamowe, furosemid, barbiturany, sole złota, propranolol, tetracykliny. Rumień guzowaty To są ostrozapalne, bolesne guzy, umiejscowione (raczej na przedniej powierzchni podudzi, nie ulegające rozpadowi, ustępujące bez pozostawienia blizn. Zmianom skórnym towarzyszy podwyższenie temperatury i bóle stawowe. Schorzenie ma charakter polietiologiczny; czynnikami wywołującymi mogą być zakażenia wirusowe, bakteryjne, toksoplazmoza i leki: sulfonamidy, salicylany, tetracykliny, środki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Środki antykoncepcyjne odgrywają pewną rolę, (raczej poprzez przyrost stężenia estrogenów w krwi. Moment trwania dolegliwości wynosi 2-6 tygodni, niekiedy występują nawroty. Zdarza się współistnienie wykwitów typu rumienia wielopostaciowego, (raczej w sytuacjach wywołanych lekami. Rumień trwały To są zazwyczaj pojedyncze wykwity o brunatnym zabarwieniu, wyraźnie odgraniczone od otoczenia i stale pojawiające się w takich samych miejscach - na odsiebnych częściach kończyn, w okolicach narządów płciowych i odbytu, po zażyciu określonego leku. Zmianom skórnym na ogół nie towarzyszą symptomy podmiotowe. Odstawienie leku nie skutkuje natychmiastowego cofania się przebarwień, a chorzy, którzy sporadycznie zażywają preparaty farmaceutyczne, nie wiążą zmian skórnych z lekiem. Zmiany skórne typu rumienia trwałego wywołują najczęściej: barbiturany, pochodne pirazolonu, aspiryna i NLPZ, tetracykliny, sulfonamidy, metronidazol. Artykuł pochodzi z tygodnika "Służba Zdrowia" nr 17/20/2001

Czym jest Zmiany skórne typu rumieni znaczenie Słownik leczenie Z .