Bezpieczeństwo leczenia co to jest
Co to jest, że Bezpieczeństwo leczenia cukrzycy. Definicja: Pacjent z cukrzycą leczy się całe życie.

Czy przydatne?

Definicja Bezpieczeństwo leczenia cukrzycy w słowniku

Co to jest: Pacjent z cukrzycą leczy się całe życie. Doktor zazwyczaj nie ma sporo czasu. Chory na swej długiej drodze poszukiwania informacji o chorobie trafia do farmaceuty.

- W Polsce cukrzyca leczona jest na poziomie średnim - mówi prof. Edward Franek ze Szpitala klinicznego MSWiA. Zapobieganie ewentualnym powikłaniom powiązane jest z właściwym przyjmowaniem leków. Aktualnie w Polsce cukrzycę mają 2 miliony ludzi. 1,5 mln ma cukrzycę typu 2, pół miliona ma cukrzycę typu 1. Wśród chorych 20 tys. osób stanowią dzieci i młodzież. - Przed stu laty nie było tylu osób cierpiących na tę chorobę, pacjent, u którego zdiagnozowano cukrzycę typu I umierał maksymalnie po kilku tygodniach od rozpoznania - mówi Franek. Przełom nastąpił w 1922 roku, w Toronto. Wówczas podano pacjentowi Leonardowi Thompsonowi zwierzęcą insulinę.
Dziś w cukrzycy stosuje się insulinę, a również, w cukrzycy typu II, doustne leki przeciwcukrzycowe. W tej drugiej ekipie refundacja dotyczy metforminy i pochodnych sulfonylomocznika. To leki, określane poprzez praktyków, jako niesprawiające większych problemów pacjentowi. Wśród skutków ubocznych po metforminie można wymienić biegunkę, nudności, wzdęcia. Najcięższym powikłaniem może być niosąca zagrożenie życia kwasica mleczanowa. Sytuacja ten występuje u około 50 przypadków na każde 100 tys. pacjentów rocznie.
Ryzyko dotyczy szczególnie chorych predestynowanych do kwasicy, szczególnie z przewlekłą chorobą nerek i po podaniu dożylnym środków kontrastowych. Generalnie wśród przeciwwskazań do stosowania metforminy można wymienić następujące syndromy: nadwrażliwość na chlorowodorek metforminy, kwasica ketonowa i stan przedśpiączkowy w cukrzycy, niewydolność nerek (Clkr < 60/min), podawanie środków kontrastowych, ostre albo przewlekłe dolegliwości prowadzące do niedotlenienia tkanek, niewydolność wątroby, alkoholizm, ciąża, karmienie piersią.

Pochodne sulfonylomocznika, np. tolbutamid czy gliklazyd, mogą niekiedy doprowadzić do hipoglikemii – a więc nadmiernego obniżenia poziomu glukozy we krwi, co początkowo prowadzi do poczucia lęku, głodu, senności, osłabienia, a w ciężkich sytuacjach - do śpiączki, drgawek i nieodwracalnego uszkodzenia OUN. wśród innych objawów niepożądanych glikazydu można wymienić: zaburzenia żołądkowo-jelitowe, reakcje skórne, zaburzenia hematologiczne, przyrost aktywności enzymów wątrobowych. Przeciwwskazania do stosowania gliklazydu to: cukrzyca typu 1 (kwasica ketonowa, śpiączka - pharmindex), nadwrażliwość na pochodne sulfonylomocznika, ciężka niewydolność nerek albo wątroby, moment ciąży i karmienia, równoczesne przyjmowanie mikonazolu albo innych przeciwgrzybiczych pochodnych imidazolowych - pharmindex.
Symptomy niepożądane glimepirydu to hipoglikemia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, reakcje skórne, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia metaboliczne – SIADH, porfiria wątrobowa. Przeciwskazania do stosowania glimepirydu: nadwrażliwość na lek, kwasica ketonowa cukrzycowa, ostrożnie stosować u osób wyniszczonych, z niewydolnością nadnerczy, przysadki, wątroby i innych stanach predestynujących do hipoglikemii, w momencie ciąży i karmienia zaleca się odstawienie, a osobom z upośledzoną czynnością nerek, ostrożność.
Kluczowym orężem walki z cukrzycą pozostaje insulina. Jej konsekwencje uboczne to: hipoglikemia, wzrost masy ciała, lipoatrofia, miażdżyca, nowotwory płuc po insulinie wziewnej. Hipoglikemia powiązana z insuliną może zależeć od dawki insuliny, rodzaju stosowania insulin i ewentualnego nakładania się ich działania, czasu podawania insulin w relacji do czasu podawania posiłków, składu i wielkości posiłku, pory dnia, wysiłku fizycznego. Na wystąpienie hipoglikemii mogą mieć także wpływ systemy wyrównawcze nerwowe i hormonalne, wiek, płeć (kobiety mają mniej objawów i epizodów hipoglikemicznych), alkohol etylowy, leki, a również czynniki psychologiczne.
W świetle tych czynników istotne jest aby pamiętać o nauki chorego. Jak pokazują badania, generalnie spora część nauki, niezrealizowanej poprzez lekarza spoczywa na farmaceucie. W razie zażywania insuliny istotna jest obserwacja i monitorowanie objawów, dostosowywanie dawek insuliny do planowanych posiłków, lecz również planowanego wysiłku. Pacjent powinien wiedzieć, iż alkohol i inne leki są czynnikami hipoglikemizującymi. Opcją, umożliwiającą pomniejszenie dawki insuliny jest rekomendowanie wprowadzenia do leczenia leków zwiększających insulinowrażliwość.
Insulina, w zależności od odmiany, utrzymuje się w organizmie od 4 do 24 godz.. Konieczność częstych iniekcji jest znanym kłopotem i może silnie dezorganizować życie chorych. Jest jednak nowy wynalazek, która w perspektywie kilku lat może zagościć w aptekach, aby docelowo dotrzeć do zainteresowanych. Naukowcy z Kanady, raportując o swym odkryciu w ostatnim numerze tygodnika „The Lancet”, wynaleźli obiecujące wykorzystanie środka zwanego eksenatyd. Oddziałuje on na dwa hormony wydzielane poprzez trzustkę – insulinę i glukagon, powodując, iż produkcja insuliny się powiększa, a produkcja glukagonu minimalizuje. Poziom glukozy we krwi cukrzyków jest utrzymany na bezpiecznym poziomie

Czym jest Bezpieczeństwo leczenia znaczenie w Słownik medycyny B .