Uniknąć wczasów z infekcją co to jest
Co to jest, że Uniknąć wczasów z infekcją. Definicja: Neisseria meningitidis, zwana dwoinką.

Czy przydatne?

Definicja Uniknąć wczasów z infekcją w słowniku

Co to jest: Neisseria meningitidis, zwana dwoinką zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych albo meningokokiem, jest Gram(-) bakterią otoczkową, wyizolowaną po raz pierwszy z płynu mózgowo-rdzeniowego powyżej 100 lat temu. Aktualnie, na podstawie różnic antygenowych, wiążących się z odmienną budową i składem otoczki bakteryjnej, odznacza się kilkanaście grup serologicznych meningokoków.

Największe znaczenie kliniczne i epidemiologiczne mają szczepy należące do pięciu serogrup: A, B, C, Y i W135, łącznie odpowiedzialne za powyżej 90% zakażeń meningokokowych na świecie.
Szacuje się, iż około 5-10% całej populacji świata zakażonych jest meningokokami, nie mniej jednak przewarzająca część infekcji przebiega bezobjawowo – jako przejściowa albo przewlekła kolonizacja nosogardzieli.
Zakażenia objawowe zazwyczaj przybierają postać inwazyjnej dolegliwości meningokokowej (IChM), a więc uogólnionej, zagrażającej życiu i obarczonej wysoką śmiertelnością infekcji. Bakterie z ekipy N. meningitidis stanowią jeden z najczęstszych czynników etiologicznych pozaszpitalnego zapalenia opon mózgowo rdzeniowych i posocznicy (sepsy). Do najpoważniejszych klinicznie postaci inwazyjnej dolegliwości meningokokowej należy posocznica piorunująca, z zespołem wykrzepiania wewnątrznaczyniowego, zaburzeniami świadomości i wstrząsem, której śmiertelność sięga nawet 80%.

Na świecie rocznie rejestruje się ok. 500 000 przypadków zakażeń meningokokowych, ze średnią śmiertelnością około 10%. W ocenie zagrożenia inwazyjną chorobą meningokokową u podróżujących trzeba uwzględnić zróżnicowanie geograficzne w dziedzinie zapadalności.
W Europie zapadalność na IChM wynosi ok. 1,1/100 000 osób, w trakcie gdy w niektórych regionach świata, okresowo wartość ta sięga 1000/100 000. Należy również wziąć pod uwagę to, iż dolegliwość meningokokowa może występować jako zakażenia sporadyczne, endemiczne, ogniska epidemiczne albo w formie sporych epidemii. Największa jak dotąd, udokumentowana epidemia meningokokowa miała miejsce w Afryce Subsaharyjskiej w roku 1996. Zachorowało wówczas 250 000 mieszkańców tej części świata, zaś 25 000 chorych zmarło.
Warto pamiętać, iż w Europie dominują infekcje spowodowane poprzez serogrupy B i C, z kolei za epidemie afrykańskie najczęściej odpowiedzialne są meningokoki należące do ekipy serologicznej A. Zakażenia spowodowane poprzez serotyp A spotykane są na naszym kontynencie wyjątkowo, podobnie rzadko odnotowuje się je w Ameryce Północnej. W Stanach Zjednoczonych coraz częściej natomiast rozpoznaje się infekcje N. meningitidis serogrupy Y, w szczególności u osób starszych.
Zakażenia meningokokami należącymi do serogrupy A występują również w Azji i Ameryce Południowej, z kolei chorobę wywołaną poprzez izolaty serogrupy W135 rozpoznaje się raczej na Półwyspie Arabskim. Zróżnicowanie w dziedzinie serogrup odpowiedzialnych za zakażenia meningokokowe ważne jest z uwagi na możliwości immunoprofilaktyki. Dostępne na świecie szczepionki (polisacharydowe i skoniugowane) skuteczne są jedynie wobec N. meningitidis serogrup A, C, Y, W-135, nadal nie istnieje szczepionka skutecznie zapobiegająca IchM związanej z infekcją meningokokami ekipy B.
Przeciętne zagrożenie inwazyjną chorobą meningokokową wśród osób biorących udział w podróżach międzynarodowych uważane jest za niewielkie. Ryzyko zakażenia wzrasta jednak znacząco u podróżnych udających się do państw Sahelu w Afryce. Rejon ten charakteryzuje się sezonowym wzrostem zachorowań w porze suchej.
Z racji na to zdarzenie, pas państw tej części Afryki Subsaharyjskiej, rozciągający się od Senegalu do Etiopii określany jest jako „meningitis belt”. Jak już wspomniano ponad, przewarzająca część zakażeń afrykańskich wywoływana jest poprzez meningokoki należące do serogrupy A. Rzadziej w regionie tym rozpoznaje się zakażenia N. meningitidis serogrup C, X, W-135.
W najwyższym stopniu narażone na zachorowanie są osoby planujące bliskie kontakty z rdzennymi mieszkańcami tych państw i przebywanie w sporych skupiskach ludności (na przykład pielgrzymki), co wiąże się z drogami szerzenia się infekcji meningokowych: kropelkową i poprzez bezpośredni kontakt z osobą zakażoną.
Wedle wytycznymiŚwiatowej Organizacji Zdrowia i Centrum do spraw Kontroli i Prewencji Chorób (Centers for Disesases Control and Prevention, USA) szczepienie przeciwko meningokokom wskazane jest przed podróżą do państw regionu „meningitis belt” w Afryce od listopada do maja, a również innych rejonów wysokiego ryzyka zakażenia N. meningitidis,
wedle aktualną sytuacją epidemiologiczną.

W naszym państwie dostępna jest dwuwalentna szczepionka polisacharydowa przeciwko meningokokom grup A i C, która może być zastosowana u dorosłych przed podróżą. Szczepienie fundamentalne stanowi podanie jednej dawki tej szczepionki, co najmniej na 10-14 dni przed wyjazdem. Zapewnia to odporność na około 3 lata u 80% dorosłych.
Ponadto, immunizacja szczepionką czterowalentną, jest to obejmującą serogrupy A, C, Y,W-135, jest obligatoryjna dla wszystkich pielgrzymujących do Arabii Saudyjskiej (do Mekki i Medyny) w wieku ponad 2 lat. Szczepionka ta nie jest zarejestrowana w Polsce.Bieżące zagrożenia powiązane z epidemiami meningokokowymi ogłaszane są między innymi poprzez Światową Organizację Zdrowia w jej serwisie internetowym dla osób podróżujących (www.who.int/ith).
Dr nauk medycznych Agnieszka Wroczyńska,Klinika Chorób Tropikalnych i Pasożytniczych, Uniwersyteckie Centrum Medycyny Morskiej i Tropikalnej w Gdyni

Czym jest Uniknąć wczasów z infekcją znaczenie w Słownik medycyny U .