Zdrowie publiczne - po tych co to jest
Co to jest, że Zdrowie publiczne - po tych studiach na absolwentów czeka kilka niewiadomych.

Czy przydatne?

Definicja Zdrowie publiczne - po tych studiach na absolwentów czeka kilka niewiadomych w słowniku

Co to jest: Teoretycznie absolwenci zdrowia publicznego mają przed sobą sporo dróg aktywności zawodowej...
W roku akademickim 2009/2010 studia z zakresu zdrowia publicznego prowadzi 39 uczelni. Teoretycznie absolwenci tego kierunku mają duże możliwości wyboru drogi zawodowej, między innymi w administracji placówek medycznych, samorządach i różnych instytucjach związanych z opieką zdrowotną. Jednak w praktyce wielu pracodawców z rezerwą podchodzi do zatrudniania młodych ludzi "po zdrowiu publicznym".

Czym jest owo zdrowie publiczne? Wg klasycznej definicji autorstwa C.E. Winslowa, to jest „edukacja i sztuka zapobiegania chorobom, przedłużania życia i promocji zdrowia fizycznego przez wysiłek społeczności”. Takie podejście do zdrowia wymaga zaangażowania ekspertów, także tych, nie określanych mianem „białego personelu”.
Od powyżej 40 latna świecie i od blisko 20 w Polsce intensywnie rozwija się kształcenie przed- i podyplomowe w ramach kierunku zdrowie publiczne – w uczelniach publicznych (licencjat i magisterium) i niepublicznych (licencjat).
W trakcie pięciu lat studiów, w ramach minimum 4000 godz. zajęć, przyszli urzędnicy i menedżerowie ochrony zdrowia uczą się między innymi propedeutyki medycyny, ochrony środowiska, promocji zdrowia, organizacji i kierowania, ubezpieczeń socjalnych i zdrowotnych, nadzoru sanitarno-epidemiologicznego.

W trakcie inauguracji III Krakowskiej Konferencji Zdrowia Publicznego, prof. Beata Tobiasz-Adamczyk, pełnomocnik rektora UJ do spraw dydaktyki Collegium Medicum, mówiła do studentów: – W systemie ochrony zdrowia jest   sporo do zrobienia. Kraj, jako przyszli menedżerowie i pracownicy zdrowia publicznego, macie szansę ten mechanizm zamieniać.
Jak więc przekonać pracodawców, iż absolwenci zdrowia publicznego są odpowiednio przygotowani? – Trzeba im dać kredyt zaufania. Ja taki kredyt otrzymałem – przyznaje Jacek Żak, dyrektor pogotowia ratunkowego w Tarnowie, absolwent pierwszego rocznika zdrowia publicznego w CM UJ w Krakowie.
Możliwości– Organy założycielskie ZOZ-ów zaczynają doceniać rolę fachowców – zaznacza dyrektor Żak. – Nikt jednak nie zostanie dyrektorem szpitala zaraz po studiach. Ustawa o zakładach opieki zdrowotnej wymaga minimum 5-letniego doświadczenia na stanowisku kierowniczym.
Dlatego własną karierę zawodową zaczynają regularnie w prywatnych centrach medycznych, na stanowiskach referentów: – Zazwyczaj w obszarach obsługi klienta, później zarządzają tymi obszarami, awansują – mówi Joanna Szyman, prezes firmy Scanmed Multimedis.
– W zarządzaniu zakładem opieki zdrowotnej zakres wiedzy z innych dziedzin, niż wyłącznie medyczne, jest bardzo pomocny. Im bardziej wszechstronne wykształcenie menedżera, tym lepiej – dodaje prezes Szyman.
– Licencjaci zdrowia publicznego są przygotowani między innymi do pracy w samorządach terytorialnych – uważa prof. Andrzej Wojtczak, przewodniczący Porady Sanitarno-Epidemiologicznej i ekspert WHO. – Z kolei absolwenci z tytułem magistra mogą podjąć pracę we wszystkich organach administracji państwowej, zajmujących się ochroną zdrowia.
Na perspektywie pracy w administracji przyszłość magistrów zdrowia publicznego się nie kończy: – W miarę wszechstronne wykształcenie w dziedzinie prawa, ekonomii, epidemiologii, ekonomiki zdrowia, kierowania, oceny technologii medycznych stwarza im warunki, aby byli kompetentnymi urzędnikami, ekspertami, konsultantami między innymi w zakresie gospodarki lekiem – mówi Tomasz Bochenek z Zakładu Gospodarki Lekiem CM UJ. – Widzę tu olbrzymie możliwości.
BarieryPraktyka wskazuje jednak, iż nadal brakuje jednoznacznego ustalenia pozycji zawodowej absolwentów zdrowia publicznego. Być może tę lukę wypełni uchwalenie ustawy o zdrowiu publicznym.
– Jeszcze do niedawna absolwent zdrowia publicznego z tytułem magistra, widniał w klasyfikacji zawodów jako „promotor zdrowia”, co nie oddaje w pełni jego możliwości i zakresu zadań – komentuje dyrektor Jacek Żak.
Witryna internetowa Ministerstwa Zdrowia podaje, iż po ukończeniu studiów magisterskich na kierunku zdrowie publiczne, absolwent uzyskuje zawód „specjalisty zdrowia publicznego”. Jednak tytułem „specjalisty” może posługiwać się wyłącznie mgr, który ukończył studia specjalizacyjne prowadzone poprzez Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego, w dziedzinach mających wykorzystanie w ochronie zdrowia. Jest wśród nich i zdrowie publiczne.

Absolwent kierunku zdrowie publiczne nie może jednak podjąć tychże podyplomowych studiów w CMKP, gdyż ustawodawca nie zmienił go na liście uprawionych. Znajdują się na niej z kolei, pomiędzy innymi: biolodzy, pedagodzy, socjolodzy i informatycy...
Więcej niż modaStudia na kierunku zdrowie publiczne stały się ostatnio bardzo modne. Do tego stopnia, iż liczba studiujących wzbudza dyskusję na temat jakości takiego nauczania: – Nas zdumiewa, iż szkoły, które nie mają żadnej tradycji, nagle chcą kształcić i po kilkaset osób na roku – mówił prawie dwa lata temu miesięcznikowi Rynek Zdrowia prof. Bolesław Samoliński, ówczesny dziekan Wydziału Edukacji o Zdrowiu Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.
Prof. Samoliński podkreślał jednak: – W okolicy lekarzy, to właśnie menedżerowie – magistrowie zdrowia publicznego, będą naszą szansą na zbudowanie dobrze zarządzanego mechanizmu ochrony zdrowia. Nie mieliśmy dotąd tak kształconych kadr, co także przesądza o naszym organizacyjnym zacofaniu.
– 85% populacji to ludzie zdrowi, raptem 15% wymaga interwencji lekarza i medycyny naprawczej – przypomina w rozmowie z portalem rynekzdrowia.pl prof. Andrzej Wojtczak. – W części krajów zachodnich resorty odpowiedzialne za ochronę zdrowia funkcjonują jako Ministerstwa Zdrowia Publicznego

Czym jest Zdrowie publiczne - po tych znaczenie w Słownik medycyny Z .