Konstytucje Polski co to jest
Jak było Konstytucje Polski międzywojennej. Definicja 1918 roku kraj polskie, było uchwalenie.

Czy przydatne?

Co to znaczy Międzywojennej Polski Konstytucje definicja

Jak to było: Jednym z głownych zadań, przed którym stanęło odrodzone w 1918 roku kraj polskie, było uchwalenie konstytucji. Z jednej strony ten główny akt prawny musiał zostać opracowany jak najszybciej, lecz równie ważne było, by konstytucja prezentowała wysoki poziom fachowy i nie podlegała wpływom krótkotrwałych sojuszy politycznych. Spełnienie tego drugiego postulatu wymagało zaś dużo czasu. Zastosowano więc w Polsce rozwiązanie regularnie używane również w innych krajach, mianowicie na początku uchwalono tak zwany Małą Konstytucję – tymczasowy akt prawny, dający jednak Sejmowi czas potrzebny do przygotowania właściwej ustawy zasadniczej. Mała Konstytucja uchwalona została już 20 II 1919 roku, czyli w 10 dni po otwarciu obrad Sejmu. Formalna nazwa tego dokumentu brzmiała „Uchwała Sejmu z 20 II1919 roku o powierzeniu Józefowi Piłsudskiemu dalszego sprawowania urzędu Naczelnika Państwa”. Wedle tym tytułem Piłsudski nadal miał sprawować urząd Naczelnika Państwa, aczkolwiek już bez dotychczasowego przymiotnika „tymczasowy”. Jego kompetencje zostały jednak mocno ograniczone na korzyść Sejmu. Po raz pierwszy dała o sobie znać obawa prawicy przed rzekomym dążeniem Piłsudskiego do władzy dyktatorskiej. Podporządkowanie Naczelnika Państwa, podobnie jak rządu, Sejmowi wyrażało się między innymi poprzez wprowadzenie zasady kontrasygnaty przewidującej, iż każdy akt państwowy, aby stał się prawem, musi być wyposażony w podpis odnośnego ministra. Ta sama obawa przed dyktatorskimi zapędami Piłsudskiego rzutowała także na ograniczenie uprawnień prezydenta w Konstytucji marcowej, uchwalonej 17 III 1921 roku. Data jej wprowadzenia nie jest przypadkowa. Posłom zależało, aby zatwierdzić ją przed dniem plebiscytu na Górnym Śląsku, przypadającym na 20 III 1921 roku, bo był to poważny argument przemawiający za Polską. Wg konstytucji Polska pozostała republiką parlamentarną. Utrzymano monteskiuszowski trójpodział władz, nie mniej jednak Sejm – organ władzy ustawodawczej– zachował znaczną przewagę nad władzą wykonawczą (prezydent i rząd). Sejm był wybierany na 5 lat, kontrolował rząd, uchwalał budżet i tym podobne Jednocześnie z Sejmem wybierano Senat. Kadencja prezydenta natomiast trwała lat 7, w jego przypadku utrzymano zasadę kontrasygnaty. Władzę sądowniczą sprawowały niezawisłe sądy. Konstytucja marcowa niemal od momentu jej uchwalenia była ostro krytykowana poprzez Piłsudskiego i jego zwolenników za przesadne hołdowanie „sejmokracji”. Gdy więc ta opcja polityczna przejęła władzę w drodze <przewrotu majowego>, można było się spodziewać zmian w Konstytucji. Nastąpiły one już 2 VIII 1926 roku i przeszły do historii pod nazwą noweli sierpniowej. W noweli prezydent zdobył uprawnienia do rozwiązywania Sejmu i Senatu na wniosek Porady Ministrów. Do chwili obecnej, aby osiągnąć ten cel, musiał uzyskać dla rozwiązania parlamentu zgodę 3/5 Senatu, co prawo to czyniło iluzorycznym. Ponadto w dokumencie tym nadano prezydentowi uprawnienie do wydawania rozporządzeń z mocą ustawy. Mógł je ogłaszać lub w momencie, gdy Sejm i Senat nie obradowały, lub korzystając ze specjalnego upoważnienia nadanego mu poprzez Sejm. Nowela sierpniowa była rozwiązaniem tymczasowym, nie spełniającym wymogów Piłsudskiego, który chciał uchwalenia zupełnie nowej konstytucji. Dokonać tego mógł jedynie Sejm, gdzie poprzez długi moment po przewrocie majowym <sanacja> nie posiadała większości. Ostatecznie więc do podpisania nowej konstytucji doszło dopiero 23 IV 1935 roku (zresztą w niezbyt demokratycznych okolicznościach). Nową konstytucję nazwano kwietniową. Różniła się bardzo od swej poprzedniczki. Była aktem prawnym krótszym, pozbawionym preambuły; kluczowa jednak zmiana polegała na tym, iż w wielkim stopniu wzmacniała władzę prezydencką, podporządkowując tej instytucji władzę ustawodawczą, sądowniczą, urzędy kontroli państwowej i tym podobne Konstytucja kwietniowa, obowiązująca już do końca okresu międzywojennego, a z pewnymi zmianami i w tak zwany polskim kraju podziemnym, spowodowała, że w państwie upowszechnił się schemat władzy autorytarnej, z bardzo mocną egzekutywą, a więc władzą wykonawczą. W tym czasie był to zresztą ustrój regularnie spotykany, szczególnie w Europie Środkowej (Litwa, Austria, Węgry). Pochód socjalistyczny pod hasłem „Precz z Senatem” – Warszawa1920 rok Warto pamiętać Konstytucja marcowa stosowała tak zwany zasadę incompatibilitas (tej trudnej nazwy najprościej nauczyć się, powtarzając poszczególne jej sylaby), a więc zakaz łączenia niektórych stanowisk. Prezydent na przykład nie mógł jednocześnie pełnić żadnego innego urzędu, ani zasiadać w Sejmie czy w Senacie. Posłowie i senatorowie natomiast nie mogli być jednocześnie zatrudniani w płatnej służbie państwowej. Nie dotyczyło to parlamentarzystów – profesorów wyższych uczelni. Definicje preambuła – uroczysty wstęp do najistotniejszych aktów prawnych (najczęściej konstytucji), wyjaśniający przyczyna jego uchwalenia, regularnie o zabarwieniu religijnym. Preambułę posiadała Konstytucja marcowa, kwietniowa zaś nie Poezja A. Ajnenkiel: Polskie konstytucje. Warszawa 1983. Konstytucje w Polsce 1791-1990. Oprac. T. Kołodziejczyk. Warszawa 1990. Daty 20 II 1919 roku - uchwalenie tak zwany Małej Konstytucji 17 III 1921 roku - uchwalenie Konstytucji marcowej 2 VIII 1926 roku - zmiana konstytucji marcowej (nowela sierpniowa) 23 IV 1935 roku - podpisanie poprzez prezydenta Ignacego Mościckiego Konstytucji kwietniowej Oś czasu 1914 - wypowiedzenie Rosji wojny poprzez Niemcy 1922 - zniesienie monarchii w Turcji, koniec imperium osmańskiego 1927 - interwencja brytyjska w Chinach 1930 - przewrót wojskowy w Peru 1936 - wkroczenie wojsk niemieckich do zdemilitaryzowanej Nadrenii.

Kim był, co zrobił Konstytucje Polski międzywojennej z historii w Słownik historia K .