Kultura polska (X-XIII wiek co to jest
Jak było Kultura polska (X-XIII wiek). Definicja państwa polskiego (X-XII wiek) był różny w różnych.

Czy przydatne?

Co to znaczy Kultura polska (X-XIII wiek) definicja

Jak to było: Rozwój kultury polskiej w startowym okresie istnienia państwa polskiego (X-XII wiek) był różny w różnych warstwach socjalnych. Dwór książęcy i możni z całą pewnością czerpali z wzorców kultury łacińskiej, tymczasem szerokie warstwy ludności biednej, żyjące w szczególności z dala od ośrodków władzy i grodów, pozostawały pogańskie, regularnie wpisując w chrześcijaństwo, które przyjęły formalnie, swe stare wierzenia. Kultura związana z chrześcijaństwem zaczęła docierać do szerszych rzesz ludności w XIII wieku, co wiązało się między innymi z rozwojem sieci parafialnej, zwiększeniem liczby szkół i rozpoczęciem działalności poprzez nowe zakony (dominikanie, franciszkanie). Moment X-XII wieku to powolny rozwój polskiego piśmiennictwa. W XII wieku powstaje pierwsza polska kronika autorstwa Galla Anonima. Wiek XIII przyniósł dalszy rozwój polskiego piśmiennictwa (dokumenty z kancelarii książęcych, dokumenty lokacyjne, kroniki i roczniki). Nie zachowały się zabytki architektury z okresu wczesnopiastowskiego budowane z drewna. Do pierwszych zabytków murowanych, których ślady zachowały się do dnia dzisiejszego, należą: palacjum wspólnie z kaplicą – rotundą na Ostrowie Lednickim, kościół stojący w miejscu dzisiejszej katedry poznańskiej i rotunda Marii Panny na Wawelu. W XI i XII wieku na ziemiach polskich rozwijało się budownictwo w stylu romańskim. W XIII stuleciu na ziemiach polskich pojawiają się pierwsze budowle w stylu gotyckim. Kolegiata w Tumie pod Łęczycą Warto pamiętać Pierwszy kościół katedralny na ziemiach polskich zaczęto wznosić w Poznaniu, gdzie w 968 roku erygowano pierwsze polskie biskupstwo. Kościół ten wzniesiono pod wezwaniem św. Piotra i św. Pawła – wg tradycji na miejscu, gdzie odbyła się uroczystość chrztu Mieszka I. W katedrze tej pochowano Mieszka I i Bolesława Chrobrego. Definicje kronika – utwór dziejopisarski, gdzie kronikarz zapisuje wydarzenia w sposób chronologiczny, lecz nie tłumaczy ich przyczyn i skutków rocznik – zapis wydarzeń w sposób chronologiczny w formie krótkiej informacji, na przykład Dubrava venit ad Mysconem (Dobrawa przybyła do Mieszka), Mysco dux baptizatur (Książę Mieszko ochrzcił się). Do najstarszych polskich roczników należą Rocznik kapituły krakowskiej i Rocznik świętokrzyski Poezja M. Rożek: W cieniu katedr i zamków. Kraków 1988. Polska na przestrzeni wieków. Red. J. Tazbir. Warszawa 1995. W. Krassowski: Dzieje budownictwa i architektury na ziemiach polskich. Tom I.Warszawa 1989. Z. Świechowski: Sztuka romańska w Polsce. Warszawa 1982. Oś czasu 928-929 - wyprawa cesarza Niemiec Henryka I przeciwko Słowianom Połabskim 966 - skonstruowanie pierwszego zegara poruszanego ciężarkami 1000-1033 - niepokoje socjalne – przewidywany koniec świata około 1150 - opanowano technikę budowy polderów w Holandii 1215 - św. Dominik zakłada zakon dominikanów.

Kim był, co zrobił Kultura polska (X-XIII wiek) z historii w Słownik historia K .