Rewolucja 1905-1907 w Rosji co to jest
Jak było Rewolucja 1905-1907 w Rosji. Definicja zakresie rozwoju gospodarczego od innych państw.

Czy przydatne?

Co to znaczy Rewolucja 1905-1907 w Rosji definicja

Jak to było: W XX wiek Rosja wchodziła jako kraj wyraźnie odbiegające w zakresie rozwoju gospodarczego od innych państw europejskich. Wprawdzie na przełomie wieków i do tego państwa dotarły zjawiska powiązane z rewolucją przemysłową (zaczęto budować fabryki, pojawiła się burżuazja i klasa robotnicza), lecz sporo problemów socjalnych było nadal nierozwiązanych. Zacofane rolnictwo nie było w stanie wyżywić wszystkich mieszkańców wsi. W miastach coraz częściej dochodziło do protestów robotniczych. W takiej sytuacji carowi Mikołajowi II (rządził w latach 1894-1917) zależało na jakimś spektakularnym sukcesie, który zmniejszyłby falę niezadowolenia różnych grup socjalnych z sytuacji gospodarczej Rosji. Szansę na to dawała wojna z Japonią. Pokonując ją, Mikołaj II nie tylko wzmocniłby swą pozycję, lecz również spowodował odsunięcie Japonii od wpływów w Korei. Biorąc pod uwagę, iż w 1900 roku Rosja zajęła Mandżurię, efektem zwycięskiej wojny z Japonią byłaby hegemonia Rosji na Dalekim Wschodzie. Wojna rozpoczęła się w 1904 roku, gdy flota japońska, mająca poparcie Anglii i Stanów Zjednoczonych, zaatakowała statki rosyjskie w Porcie Artura. Nim Rosjanie przetransportowali na wschód swą armię lądową, zdecydowaną przewagę uzyskali Japończycy. Jej rezultatem były zwycięstwa w bitwie pod Mukdenem, a również w bitwie morskiej koło wyspy Cuszima, 27 V 1905 roku, gdzie japoński admirał Togo doszczętnie rozbił rosyjską flotę dowodzoną poprzez admirała Rożdiestwienskiego. Ta ostatnia bitwa przesądziła o sukcesie Japonii w całej wojnie. Pokój podpisano w Portsmouth, 5 IX 1905 roku. Zamiast planowanego zwycięstwa Rosja musiała się zgodzić na utratę Portu Artura, południowej części Sachalinu i wyrazić zgodę na obecność Japonii w Korei, sama zaś zapewnić miała niezależność Mandżurii. W skutku wojna z Japonią nie tylko nie wzmocniła pozycji Mikołaja II w kraju, lecz przeciwnie – powiększyła jeszcze nastroje niezadowolenia. Jeszcze w czasie trwania działań wojennych, w styczniu1905 roku, w całej Rosji wybuchały strajki i bunty chłopskie. W Petersburgu organizowało je Towarzystwo Robotników Petersburga założone poprzez miejscowego popa Gieorgija Gapona. 22 I 1905 roku zorganizował on ogromną demonstrację pod Pałacem Zimowym. W zamyśle organizatorów miała ona być wprawdzie pokojowa, ale została krwawo rozpędzona poprzez kozaków wysłanych na rozkaz Mikołaja II. Zginęło wówczas ok. 1000 osób. Wydarzenie to, które do historii przeszło pod nazwą „krwawej niedzieli”, zapoczątkowało rewolucję. Przeciw carowi wystąpiło niemal całe społeczeństwo, aczkolwiek różne ekipy socjalne chciały zrealizować odrębne cele polityczne. Burżuazja, podobnie jak miało to miejsce w zachodniej Europie w czasie <Wiosny Ludów>, domagała się zagwarantowania jej udziału w rządzeniu państwem. Robotnicy chcieli obalenia caratu, wielu pod kierunkiem Włodzimierza Lenina (prawdziwe nazwisko – Uljanow) przygotowywało się do rewolucji proletariackiej i odebrania fabryk burżuazji. Reform na wsi domagali się chłopi, a wojsko – skuteczniejszego prowadzenia wojny z Japonią (między innymi pancernik „Potiomkin” poparł walczących z wojskiem carskim robotników w Odessie, a następnie przedostał się do Rumunii). Mikołaj II zdawał sobie sprawę, iż nie jest w stanie stłumić rewolucji obejmującej tak szerokie kręgi socjalne. Z drugiej jednak strony dostrzegał różnice dzielące zbuntowanych i postanowił je zastosować. W pierwszej kolejności, 6 VIII 1905 roku wydał dekret o utworzeniu Dumy Państwowej. Miała ona uczestniczyć w sprawowaniu rządów, ograniczając w ten sposób dotychczasową wszechwładzę carską (autorem dekretu o Dumie był minister carski Aleksander Bułygin). Powołanie Dumy Państwowej, gdzie zasiadać miała ((między innymi burżuazja, w pełni satysfakcjonowała tę grupę; tym samym zaprzestała ona antycarskich wystąpień. Pozbawiona wsparcia burżuazji klasa robotnicza nie stanowiła już istotnego zagrożenia dla cara. Wprawdzie od października 1905 roku trwał powszechny strajk, a 7 XII 1905 roku wybuchło nawet w Moskwie robotnicze stworzenie, niemniej bez poparcia innych grup socjalnych skazane było na klęskę, która nastąpiła po dziewięciu dniach walk. W ten sposób car Mikołaj II ponownie przejął kontrolę nad wydarzeniami w państwie. Utrzymał własną władzę, decydując się tylko na nieznaczne ustępstwa polegające na powołaniu Dumy Państwowej. Inauguracyjne posiedzenie I Dumy nastąpiło w kwietniu 1906 roku. Przewagę w rosyjskim parlamencie posiadali demokraci z Partii Konstytucyjnych Demokratów (Kadetów). Gdy jednak Duma wystąpiła z żądaniem przekazania chłopom ziemi, car rozwiązał ją po raptem dwóch miesiącach istnienia. II Duma zebrała się najpierw 1907 roku i mimo że nie była już tak opozycyjna wobec cara jak poprzedniczka, i ją Mikołaj II rozwiązał w czerwcu 1907 roku. Data ta ustala również symbolicznie zakończenie rewolucji, gdyż car odzyskał w praktyce całą władzę, podporządkowując sobie Dumę i grożąc jej rozwiązaniem, gdyby podejmowała decyzje niezgodne z jego wolą. Warto pamiętać Bilans rewolucji 1905-1907 to ok. 15 tys. zabitych, 20 tys. rannych i 70 tys. aresztowanych, raczej uczestników działań rewolucyjnych. Definicje monarchia ograniczona – forma ustrojowa, gdzie monarcha sprawuje raczej funkcje wykonawcze, ustawodawstwo zaś, choćby w niewielkim zakresie, oddane zostaje parlamentowi. O takiej formie państwa możemy mówić w odniesieniu do Rosji po rewolucji 1905-1907 Poezja L. Bazylow: Historia Rosji. Tom II. Warszawa 1985 Daty 9 II 1904 roku - start wojny rosyjsko-japońskiej 27 V 1905 roku - klęska Rosjan koło Cuszimy 5 IX 1905 roku - pokój w Portsmouth 22 I 1905 roku - „krwawa niedziela” 6 VIII 1905 roku - dekret o Dumie Państwowej 7 XII 1905 rok - stworzenie robotnicze w Moskwie Oś czasu około 1890 - start emigracji ludności polskiej z byłego Królestwa Polskiego do Brazylii 1903 - Nagroda Nobla dla M. Skłodowskiej-Curie 1910 - początki skautingu w Polsce.

Kim był, co zrobił Rewolucja 1905-1907 w Rosji z historii w Słownik historia R .