Stosunki polsko-radzieckie co to jest
Jak było Stosunki polsko-radzieckie podczas II wojny światowej. Definicja Władysława Sikorskiego w.

Czy przydatne?

Co to znaczy Stosunki polsko-radzieckie podczas II wojny światowej definicja

Jak to było: Utworzony we Francji rząd emigracyjny kierowany poprzez gen. Władysława Sikorskiego w pierwszym okresie swego istnienia w ten sam sposób ukształtował swój relacja do Niemiec i do ZSRR. Oba państwa uznane zostały za agresorów i okupantów Polski. Przypadek pod tym względem stała się bardziej skomplikowana po ataku Niemiec na Związek Radziecki 22 VI 1941 roku. Dotychczasowi sojusznicy stali się stronami konfliktu wojennego, a dla Józefa Stalina było oczywiste, iż pomocy w wojnie przeciw Niemcom szukać należy pośród krajów tworzącej się koalicji antyhitlerowskiej. Pozytywnie na ofertę współpracy zareagowała szczególnie Anglia, której premier Winston Churchill zdawał sobie sprawę, iż pomoc ze strony tak dużego i ludnego państwa jak ZSRR może mieć przełomowe znaczenie dla losów całej wojny. Brytyjczykom zależało jednak jednocześnie na tym, aby antyniemiecka koalicja była zintegrowana wewnętrznie, tzn. aby nie pojawiały się duży pomiędzy jej członkami. Przez wzgląd na tym niezbędne stało się nawiązanie stosunków dyplomatycznych pomiędzy Polską i Związkiem Radzieckim – od II połowy 1941 roku członkami tej samej koalicji. Premier Sikorski nie odrzucał takiej ewentualności, jako warunek postawił jednak zgodę ZSRR na przywrócenie po wojnie granicy wg określeń traktatu ryskiego, uwolnienie Polaków więzionych na terytorium radzieckim i utworzenie tam polskich placówek dyplomatycznych i wojska. Strona radziecka odrzuciła pierwszy postulat, zgadzając się tylko na zapis, że ZSRR unieważnia traktaty rozbiorowe z Niemcami z 1939 roku. Pod naciskiem Brytyjczyków,którzy nie chcieli na skutek Polski tracić tak silnego sojusznika jak ZSRR, rząd Sikorskiego zgodził się nawiązać relacje dyplomatyczne z krajem radzieckim. Nastąpiło to oficjalnie w Londynie 30 VII 1941 roku. Pod dokumentem podpisani byli Władysław Sikorski i ambasador radziecki w Anglii Iwan Majski, stąd dokument ten przeszedł do historii jako układ Sikorski-Majski. Wedle nim, prócz nawiązania wzajemnych stosunków dyplomatycznych, rząd radziecki ogłosił amnestię dla Polaków, z których w miejscowościach Tatiszczewo i Tockoje utworzono polską armię pod dowództwem Władysława Andersa, również więźnia radzieckich łagrów. W Kujbyszewie natomiast powstała polska ambasada, którą kierował Stanisław Kot. Mimo że oficjalnie rządy obu krajów uznawały się, to jednak wzajemne relacje dalekie były od poprawności. Stronie polskiej trudno było zapomnieć o agresji z 17 IX 1939 roku. Obawy co do postawy Rosjan budził również fakt, że mimo interwencji Sikorskiego do tworzącej się polskiej armii nie zgłaszali się oficerowie i żołnierze wzięci do niewoli jesienią 1939 roku (odszukano w Griazowcu 400 oficerów, brakowało jednak ok. 15 tys. żołnierzy, o których wiedziano tylko, iż więzieni byli poprzez Rosjan w Ostaszkowie, Kozielsku i Starobielsku). Stalin z kolei miał za złe polskiemu rządowi desygnowanie na stanowisko ambasadora znanego z antykomunistycznych poglądów Stanisława Kota, a również decyzję podjętą 26 V 1942 roku o ewakuacji armii gen. Andersa na Bliski Wschód, na teren objęty brytyjskimi działaniami zbrojnymi. Krok ten podyktowany był brakami w zaopatrzeniu Polaków w żywność, do czego zobowiązała się strona rosyjska. Stalin oficjalnie więc zgodził się na wyjście wojska polskiego z terenu ZSRR (następowało to od sierpnia 1942 roku), lecz uznawał swą decyzję za wymuszoną, a sojusznika polskiego za nielojalnego. Kwestie te, jakkolwiek powodujące kryzys w relacjach polsko-radzieckich, nie doprowadziły do ich zerwania. Stało się to dopiero wskutek tak zwany kwestie katyńskiej. Niemiecki plakat propagandowy 13 IV 1943 roku niemieckie radio podało informację, iż w lesie koło Smoleńska znaleziono masowe groby polskich żołnierzy (tych poszukiwanych przedtem poprzez władze emigracyjne) i o zbrodnię tę posądzono Rosjan. Stalin replikował, że na pewno mordu dokonali Niemcy, a cała kwestia jest prowokacją mającą na celu skłócenie sojuszników. Premier Sikorski uznał, iż należy podjąć wszelakie możliwe kroki dla wyjaśnienia prawdy. Zdecydował się więc przystać na propozycję niemiecką wysłania do Katynia delegacji Międzynarodowego Czerwonego Krzyża dla zbadania okoliczności śmierci polskich żołnierzy. Ten krok rząd radziecki uznał za votum nieufności wobec siebie; stwierdzając przy tym, iż z rządem, który bardziej ufa Niemcom niż ZSRR, nie chce współpracować. W rezultacie w nocy z 25 na 26 IV 1943 roku strona radziecka zerwała relacje dyplomatyczne z Polską. Istnieje sporo przesłanek, aby sądzić, że Stalin wykorzystał sprawę katyńską jako pretekst do zerwania wzajemnych kontaktów. Już przedtem gdyż, zdając sobie sprawę ze swej przewagi militarnej, przedsięwziął różne kroki w celu utworzenia na ziemiach polskich odpowiednich komunistycznych organizacji, które w przyszłości mogłyby przejąć władzę w miejsce niezależnego od ZSRR rządu emigracyjnego i sprawować ją pod dyktando wschodniego sąsiada. Tym wyjaśniać należy utworzenie 5 I 1942 roku Polskiej Partii Robotniczej, której założyciele (Paweł Finder, Marceli Nowotko, Bolesław Mołojec) zostali wyszkoleni w Związku Radzieckim. PPR wspólnie z utworzonym na terenie ZSRR Związkiem Patriotów Polskich (Wanda Wasilewska, Alfred Lampe) tworzyć będą konkurencyjne wobec rządu emigracyjnego struktury władzy proradzieckiej – Polski Komitet Wyzwolenia Narodowego. Podpisanie deklaracji polsko-sowieckiej 4 XII 1941 roku Warto pamiętać W listopadzie i grudniu 1941 roku, gdy formowano armię Andersa, premier Sikorski interweniował u Stalina w kwestii niezgłaszających się wciąż polskich oficerów. wg przywódcy radzieckiego poszukiwani żołnierze mieli uciec z obozów jenieckich, najprawdopodobniej do Mandżurii. Poezja J. Ślusarczyk: relacje polsko-radzieckie 1939-1945. Warszawa 1991. O. Terlecki: Generał Sikorski. Kraków 1986. Daty 22 VI 1941 roku - atak Niemiec na ZSRR 30 VII 1941 roku - układ Sikorski-Majski 26 V 1942 roku - układ radziecko-brytyjski przewidujący między innymi wyjście armii gen. Andersa z terenu ZSRR 25/26 IV 1943 roku - zerwanie stosunków dyplomatycznych polsko-radzieckich 5 I 1942 roku - utworzenie Polskiej Partii Robotniczej Oś czasu 1933 - stworzenie w Hiszpanii partii faszystowskiej– Falangi 1936 - rozpoczęcie produkcji samochodów Volkswagen 1914 - Benedykt XV zostaje papieżem 1919 - odrzucenie poprzez senat USA traktatu wersalskiego.

Kim był, co zrobił Stosunki polsko-radzieckie podczas II wojny światowej z historii w Słownik historia S .