Słownik Wojna polsko-radziecka 1920 roku definicja

Jak było Wojna polsko-radziecka 1920 roku. Definicja przesądzało o wybuchu wojny polsko-radzieckiej, której kwotą było powołanie niepodległego państwa. Co to jest Wojna polsko-radziecka 1920 roku słownik.

Czy przydatne?

Co to znaczy Wojna polsko-radziecka 1920 roku definicja

Jak to było: Zawarcie sojuszu polsko-ukraińskiego w kwietniu 1920 roku przesądzało o wybuchu wojny polsko-radzieckiej, której kwotą było powołanie niepodległego państwa ukraińskiego i zrealizowanie w ten sposób, co najmniej częściowo, planów federacyjnych Piłsudskiego. Początkowo walki toczyły się przy dużej przewadze wojsk polskich. 25 IV 1920 roku rozpoczęto ofensywę na Kijów, który pozyskany został poprzez gen. Edwarda Rydza Śmigłego 7 V 1920 roku. Zajęcie miasta nie oznaczało zwycięstwa w całej wojnie. Nie została naruszona siła bojowa Armii Czerwonej (gen. Michał Tuchaczewski, Anton Jegorow, Siemion Budionny), a nawet pod wpływem ofensywy polskiej zaczęli do niej wstępować pozostający dotychczas w opozycji generałowie carscy, na przykład Aleksiej Brusiłow. W najwyższym stopniu niedogodny dla Polaków był jednak fakt, że fiaskiem skończyła się próba znacznego zwiększenia armii ukraińskiej. Ukraińcy gdyż, nie wierząc w polskie obietnice powołania niepodległego państwa, pozostawali bierni wobec wydarzeń wojennych. W tej sytuacji, gen. Rydz-Śmigły zdecydował o opuszczeniu Kijowa 10 VI 1920 roku, tym bardziej, iż przedtem, 5 VI 1920 roku armia konna Budionnego przerwała front pod Samhorodkiem. Odwrót dość błyskawicznie przerodził się w ucieczkę przed przechodzącymi do ofensywy wojskami radzieckimi. Armia Czerwona zajęła 14 VII Wilno, 19 VII Grodno i 28 VII Białystok. W tym ostatnim mieście ukonstytuował się, powstały w Moskwie, Tymczasowy Komitet Rewolucyjny Polski (Julian Marchlewski, Feliks Dzierżyński, Feliks Kon i inni), w pełni uzależniony od Rosji Radzieckiej i aspirujący do przejęcia władzy w Polsce. To jednoznacznie dowodziło, iż celem Lenina w tej wojnie nie było tylko zapewnienie jak najkorzystniejszych granic, lecz objęcie całej Polski wpływami komunistycznymi i dalszy marsz Armii Czerwonej na zachód Europy. W rezultacie, gdy w sierpniu 1920 roku wojska rosyjskie doszły do linii Wisły i bezpośrednio zagroziły Warszawie, na pomoc Polsce pospieszyła Francja, sama obawiając się Armii Czerwonej. Poza uzbrojeniem wysłanym do Polski przybył tu także gen. Maxime Weygand, który służył pomocą doradczą. Bitwa warszawska, uznawana za jedną z najistotniejszych w dziejach świata, rozpoczęła się 13 VIII 1920 roku. Kolejnego dnia Polacy opanowali Radzymin, a 16 VIII rozpoczęli kontruderzenie znad rzeki Wieprz. 18 VIII oddziały Tuchaczewskiego rozpoczęły ostateczny odwrót z przedmieść Warszawy. Po tej bitwie losy wojny ponownie zmieniły się; do ofensywy przystąpiła armia polska. Kowel odebrano 13 IX, Łuck 16 IX, wojnę zaś skończyła zwycięska dla strony polskiej bitwa nad Niemnem, 20-26 IX 1920 roku. 18 X nastąpiło zawieszenie broni i rozpoczęły się polsko-radzieckie rozmowy pokojowe. Korzystając z kończącej się wojny, do Wilna, zajętego przedtem poprzez Rosjan i przekazanego Litwinom, wyruszył gen. Lucjan Żeligowski zajmując miasto i okolice w dniach 8-9 X 1920 roku. Oficjalnie Żeligowski działał na swoją rękę bez wiedzy i zgody dowództwa polskiego (mówiło się zatem o tak zwany „buncie Żeligowskiego”). W rzeczywistości jego akcja miała pełne poparcie Piłsudskiego. Doprowadziła ona do stworzenia tak zwany Litwy Środkowej istniejącej w latach 1920-1922, po którym to okresie region ten znalazł się w granicach Polski (stało się to powodem bardzo złych stosunków dyplomatycznych polsko-litewskich poprzez cały moment międzywojenny). Sama wojna polsko-radziecka zaś skończyła się podpisaniem w Rydze 18 III 1921 roku pokoju. Wykluczał on powołanie niepodległej Ukrainy i Białorusi. Wyznaczał granicę polsko-radziecką wg linii frontu istniejącej w chwili zawieszenia broni (linia Dzisna–Dokszyce–Słucz–Ostróg–Zbrucz). Polska miała odzyskać również dzieła kultury zagrabione w okresie zaborów i 59 mln rubli jako odszkodowanie za stosowanie gospodarcze ziem polskich poprzez rosyjskiego zaborcę. Plakat z 1920 roku wzywający do obrony przed bolszewikami Warto pamiętać W wypadku zagrożenia niepodległości Polski, 1 VII 1920 roku powołano Radę Obrony Państwa, której zadaniem było prowadzenie wszelkich działań związanych z wojną i zawarciem pokoju. W skład ROP wchodził między innymi Naczelnik Państwa i marszałek Sejmu. Definicje kraj buforowe – państwo, którego rolą jest zatrzymywanie albo łagodzenie ataku agresora na kraj trzecie. W planach polskich takie zadanie spełniać miała Ukraina i Białoruś wobec ewentualnej agresji rosyjskiej na Polskę. Poezja A. Czubiński: Walka o granice wschodnie Polski w latach 1918-1921. Opole 1993. Daty 25 IV 1920 roku - rozpoczęcie ofensywy polskiej na Kijów i zajęcie miasta 10 VI 1920 roku - opuszczenie Kijowa poprzez Polaków 13-15 VIII 1920 roku - bitwa pod Warszawą („cud nad Wisłą”) 20-26 IX 1920 roku - bitwa nad Niemnem 18 III 1921 roku - traktat ryski Oś czasu 1911 - Francuzi zajmują Maroko 1920 - utworzenie NSDAP (A. Hitler) 1924 - stworzenie wytwórni filmowej Metro-Goldwyn-Mayer 1928 - trzęsienie ziemi w Turcji.

Kim był, co zrobił Wojna polsko-radziecka 1920 roku z historii w Słownik historia W .