Związek Radziecki w okresie co to jest
Jak było Związek Radziecki w okresie międzywojennym. Definicja Europy znajdowały się dwa państwa.

Czy przydatne?

Co to znaczy Związek Radziecki w okresie międzywojennym definicja

Jak to było: Po zakończeniu I wojny światowej na politycznej mapie Europy znajdowały się dwa państwa izolowane w relacjach międzynarodowych. Były to: Niemcy, powszechnie uznane za sprawcę I wojny światowej, i Związek Radziecki, z racji na wykorzystywanie zupełnie innych niż w pozostałej części Europy metod gospodarczego i politycznego kierowania państwem. Jedyne w tym czasie kraj komunistyczne budziło obawy, a nawet przerażenie w Europie, co zaobserwować można było na przykład w momencie wojny polsko-radzieckiej. Już w tym okresie pełną władzę w kraju przejęła partia bolszewicka, od 1925 roku występująca pod nazwą Wszechrosyjska Komunistyczna Partia (bolszewików), WKP(b). Wszelakie inne partie etapowo były rozwiązywane, a ich członkowie, pod zarzutem działalności antyrewolucyjnej, zostali uwięzieni. Eliminacją wrogów politycznych zajmowała się tak zwany CzeKa, kierowana poprzez Feliksa Dzierżyńskiego. Oficjalnie powołana do walki za spekulacją gospodarczą, w praktyce zwalczała wszelakie przejawy działalności niezgodnej z wytycznymi Lenina i Porady Komisarzy Ludowych. Ofiarami jej aktywności padali nie tylko przeciwnicy polityczni, lecz i gospodarczy, na przykład właściciele nieco większych gospodarstw rolnych, zwani kułakami, szczególnie ci, którzy przeciwstawiali się kolektywizacji. W 1922 roku CzeKa przekształcono w GPU, formalną już policję polityczną w Związku Radzieckim. Pod taką nazwą kraj to istniało od 1922 roku. Jednocześnie z wprowadzaniem dyktatury politycznej następowały ważne zmiany w systemie gospodarczym. Wprowadzono administracyjny nadzór nad produkcją przemysłową i rolnictwem. Surowo (nawet śmiercią) karano za posiadanie jakiejkolwiek nadwyżki zboża, której nie oddano państwu. Zmierzano wręcz do przekształcenia państwa w wielki obóz pracy, gdzie robotnicy i rolnicy wykonywaliby ściśle określone zadania państwowe i znajdowaliby się pod ciągłym nadzorem władz. Taka polityka gospodarcza, służąca ponadto w państwie osłabionym wskutek I wojny światowej, bardzo błyskawicznie doprowadziła do niespotykanego kryzysu gospodarczego, czego symbolem była klęska głodu w latach 1920-1921. Pochłonęła ona na Ukrainie i na Kaukazie miliony ofiar. Dopiero ten stan spowodował nieznaczną zmianę polityki gospodarczej, określaną mianem Nowej Ekonomicznej Polityki (NEP). Jej zręby opracowano w 1921 roku, a polegała ona na niewielkich ustępstwach na rzecz prywatnej drobnej inicjatywy, handlu i tym podobne Nie wymieniła jednak w ważny sposób sytuacji gospodarczej w ZSRR. W 1924 roku zmarł Włodzimierz Iljicz Lenin, a praktycznie nieograniczoną władzę po nim przejął Józef Stalin (właśc. Dżugaszwili). Jego rządy charakteryzował jeszcze większy terror polityczny, połączony z przypisywaniem sobie wszelkich, regularnie tylko propagandowych, sukcesów (kult jednostki). Nastąpiła w ZSRR bezpardonowa walka z przeciwnikami Stalina w łonie samej partii komunistycznej. W jej trakcie zamordowani zostali w latach 1936-1938 między innymi Grigorij Zinowiew, Lew Kamieniew, Nikołaj Bucharin, a nawet Lew Trocki. regularnie organizując czystki w szeregach partii komunistycznej, Stalin posługiwał się prowokacją, jak na przykład przy okazji zabójstwa Siergieja Kirowa w 1934 roku. Ofiarami tych działań była również prawie cała kadra dowódcza Armii Czerwonej. W polityce gospodarczej Stalin, podejmując w 1928 roku decyzję o pięcioletnim planie rozwoju gospodarki pod ścisłą kontrolą partii, praktycznie zlikwidował NEP. Powrócono do metod administracyjnego odbierania chłopom posiadanej ziemi, zatrzymując protestujących w obozach pracy (rozkułaczanie). Ponownie wywołało to klęskę głodu, tym wspólnie pustoszącą ZSRR w latach 1930-1933. W tym okresie także nastąpił zdecydowany atak skierowany przeciwko organizacjom religijnym, raczej Cerkwi Prawosławnej (1932 – pięciolatka antyreligijna). Właściwie do wybuchu II wojny światowej polityka wewnętrzna Stalina nie uległa większym zmianom; zauważyć można było z kolei przyrost aktywności Związku Radzieckiego na arenie międzynarodowej. W tej dziedzinie, po okresie izolacji, przełamanej układem z Niemcami w Rapallo w 1922 roku, ZSRR wzmacniał własną pozycję. Następowało to przez wejście do Ligi Narodów, a pod koniec okresu międzywojennego poprzez zacieśnienie współpracy z hitlerowskimi Niemcami. Róże dla Stalina, Boris Vladimirski Warto pamiętać Lew Trocki w obawie przed Stalinem uciekł w 1929 roku z ZSRR i ukrywał się w Meksyku. Nawet tam jednak nie był bezpieczny. Zginął na rozkaz Stalina w 1940 roku. Definicje totalitaryzm – rodzaj doktryny politycznej charakteryzującej się dążeniem władzy do przejęcia kontroli nad wszelkimi niemal płaszczyznami aktywności człowieka, nawet osobistymi i niemającymi nic wspólnego z polityką, jak na przykład życiem rodzinnym, kulturą, sportem i tym podobne Doktryna obowiązująca w krajach faszystowskich i w ZSRR Daty lata 1921-1928 - obowiązywanie Nowej Ekonomicznej Polityki 1924 rok - śmierć Włodzimierza Iljicza Lenina lata 1936-1938 - czystka w armii i partii komunistycznej lata 1930-1933 - klęska głodu w ZSRR Oś czasu 1918 - start polsko-ukraińskich walk o Lwów 1922 - uchwała Sejmu w kwestii budowy portu w Gdyni 1928 - podpisanie poprzez Polskę paktu Brianda-Kellogga 1935 - Konstytucja kwietniowa 1942 - utworzenie Polskiej Partii Robotniczej.

Kim był, co zrobił Związek Radziecki w okresie międzywojennym z historii w Słownik historia Z .