ABC reanimacji co to jest
Leczenie ABC reanimacji. Definicja: Nagłe ustanie czynności układu krążenia w krótkim czasie.

Czy przydatne?

Definicja ABC reanimacji

Co to jest: Nagłe ustanie czynności układu krążenia w krótkim czasie prowadzi do śmierci klinicznej z następczym, nieodwracalnym ustaniem czynności ośrodkowego układu nerwowego. Najczęstszą powodem zatrzymania krążenia jest dolegliwość niedokrwienna serca. Innymi częstszymi powodami są urazy szczególnie klatkipiersiowej i ośrodkowego układu oddechowego, utonięcie, porażenie prądem, zatrucia, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia pracy serca wywołane przedawkowaniemleków. W startowym okresie zatrzymania krążenia w najwyższym stopniu wrażliwa na niedotlenienie tkanka mózgowa wykorzystuje tlen zawarty we krwi. Jednak już po 3-4 minutach dochodzi do nieodwracalnych zmian w korze mózgowej. Symptomy By rozpoznać zatrzymanie krążenia należy zbadać tętno na tętnicach szyjnych albo udowych. W trakcie badania stwierdzamy brak tętna i utratę przytomności, która także może wystąpić w razie zatruć, urazów, krwawienia do mózgu, w napadzie padaczkowym. Pośrodku kilkunastu sekund po zatrzymaniu krążenia dochodzi do zatrzymania oddechu. By to sprawdzić wystarczy przyłożyć swój policzek do nosa chorego tak, by poczuć wydychane powietrze. Udzielając pomoc potrzebującej osobie należy wykonać fundamentalne czynności resuscytacyjne: A (z angielskiego: airway)- udrożnienie dróg oddechowych B ((z angielskiego: breathing)- wentylacja płuc C (((z angielskiego: circulation)- zewnętrzny masaż serca Zanim jednak przystąpimy do udzielania pomocy powinniśmy upewnić się czy nic nam nie grozi na przykład niebezpieczne substancje chemiczne, zerwane przewody elektryczne. Jeśli pomagamy ofiarom wypadku samochodowego powinniśmy odpowiednio zabezpieczyć miejsce, gdzie doszło do wypadku, tak by żaden auto czy także inny środek lokomocji nie najechała na nas. A: Udrożnienie dróg oddechowych by nasze czynności były efektywne powinniśmy zapobiec niedrożności górnych dróg oddechowych do której najczęściej dochodzi wskutek zapadania się języka blokującego wejście do krtani. by to zrobić należy: skontrolować jamę ustną usuwając z niej resztki pokarmu, protezy zębowe czy także muł ofiarom utonięć położyć chorego na wznak a następnie trzymając jedną dłoń na czole ofiary odchylić głowę do tyłu i równocześnie dwoma palcami drugiej ręki unieść podbródek do góry przesunąć żuchwę ku przodowi tak, by zęby dolne znalazły się przed górnymi Jeżeli podejrzewamy uszkodzenie kręgosłupa szyjnego nie powinniśmy odginać głowy do tyłu. Możemy jednak przesunąć żuchwę naprzód i powinniśmy unieruchomić kręgosłup Po wykonaniu powyższych czynności możemy rozpocząć sztuczne wentylowanie. B: Sztuczna wentylacja Wykonując sztuczną wentylację sposobem usta- usta, usta- nos, usta-rurka, usta- maska chory najczęściej wentylowany jest powietrzem wydechowym osoby udzielającej pomocy. Sposoby te najczęściej nie wymagają dodatkowego sprzętu na przykład worka Ambu, zapewniają dostateczne dostarczenie tlenu do ratowanej osoby i są realizowane w warunkach pozaszpitalnych poprzez osoby przygodne. Wykonując sztuczną wentylację należy: ułożyć chorego na twardym podłożu z odchyloną do tyłu głową wdmuchiwać osobie dorosłej ok. 800-1200 ml powietrza wdmuchiwać powietrze z częstością 12/minutę u dorosłych i 20/minutę u dzieci w metodzie usta- usta po nabraniu wdechu objąć szczelnie własnymi ustami usta ratowanego, zacisnąć palcami nos poszkodowanego i po woli (1-1,5s) wdmuchiwać powietrze równocześnie obserwując ruchy klatki piersiowej (unoszeniu przy wdmuchiwaniu i opadanie w okresie nabierania powietrza) w metodzie usta- nos usta zamyka się ręką ułożoną pod brodą a powietrze wdmuchuje się do nozdrzy ratowanego. w metodzie usta- maska stosując specjalną maskę nakładaną na usta i nos ratowanego unikami bezpośredniego kontaktu z jego ustami w metodzie usta- rurka powietrze wdmuchujemy do rurki , która równocześnie zapobiega zapadaniu się jezyka. zachować ostrożność i nie nabierać za wiele powietrza, które może dotrzeć do żołądka i wywołać wymioty Jeśli w trakcie wentylacji nie zauważymy ruchów klatki piersiowej, może to oznaczać alba niedrożność górnych dróg oddechowych albo także nieszczelność w okresie wtłaczania powietrza do ust chorego. Jeśli nie wyczuwamy tętna na tętnicy szyjnej należy rozpocząć zewnętrzny masaż serca. C: Zewnętrzny masaż serca Wykonując masaż serca powinniśmy: ułożyć chorego na twardym podłożu z odchyloną do tyłu głową umieścić nałożone na siebie dłonie w 1/3 dolnej części mostka tak, by palce byly lekko uniesione do góry i nie uciskały żebra; ręce powinny być wyprostowane w stawach łokciowych, a barki prostopadle nad dłońmi. wywierać nacisk na mostek powodując jego uginanie się na głębokość 4-5 cm następnie zwalniać nacisk jednak bez odrywania dłoni od mostka prowadzić masaż serca z częstością 80/minutę prowadzić równocześnie sztuczną wentylację 1 ratownik: na każde 15 uciśnięć mostka 2 wdmuchnięcia powietrza 2 ratowników: na każde 15 uciśnięć mostka 2 wdmuchnięcie powietrza Powinniśmy pamiętać by uciśnięcia mostka i wdmuchnięcie powietrza nie były jednoczesne. Błędy w okresie reanimacji by przywrócić poprawną pracę serca powinniśmy unikać błędów w trakcie jego wykonywania. Najczęściej dochodzi do zbyt długiej przerwy w trakcie czynności resuscytacyjnych. Dopuszczalna przerwa to 5 sec. Prócz tego regularnie osoby udzielające pomocy uciskają mostek w jego górnej części zamiast 1/3 dolnej albo okolicę przedsercową na lewo od mostka albo także odrywają dłonie od klatki piersiowej. Do złamań żeber nie dochodzi zbyt regularnie. Zawsze ważniejsze jest przywrócenie krążenia krwi i uratowanie Komuś życia niż złamane żebro, które po kilku tygodniach zrośnie się. Nie bójmy się udzielić pierwszej pomocy

Czym jest ABC reanimacji znaczenie Słownik leczenie A .