Definicja Metody wspomaganego rozrodu

Co to jest Metody wspomaganego rozrodu: Techniki wspomagające płodność, tak zwany sposoby wspomaganego rozrodu (ART- Assisted Reproductive Technics) to zabiegi, które polegają na pobraniu komórek jajowych z jajnika a następnie ich połączeniu z plemnikami poza ustrojem kobiety i wprowadzeniu zarodka do macicy. Do podstawowych metod leczenia niepłodności można zaliczyć: zapłodnienie in vitro ( In-Vitro Fertilization with Embrio Transfer, IVF-ET) mikromanipulację ICSI (intra-cytoplasmic sperm injection, ICSI) mikromanipulacja z użyciem plemników uzyskanych w trakcie biopsji najądrza albo jądra ICSI-PESA, ICSI-TESA dojajowodowe przeniesienie gamet (gamete intrafallopian transfer, GIFT) dojajowodowe przeniesienie zygoty (zygote intrafallopian transfer, ZIFT) Wskazaniem do zapłodnienia pozaustrojowego są: niedrożne, bądź patologiczne jajowody albo wrodzony ich brak wybrane postacie endometriozy obniżone parametry nasienia (< 10mln/ml, < 30% ruchu a + b) zespół niepękających pęcherzyków jajnikowych (LUF) niepłodność idiopatyczna ( niewyjaśnionego pochodzenia) zaburzenia hormonalne (brak jajeczkowania) długoletni związek nie posiadający własnego potomstwa Zapłodnienie pozaustrojowe IN VITRO - IVF Zapłodnienie pozaustrojowe IVF-ET (In Vitro Fertilization, Embryo Transfer) jest jedną z metod wspomaganego rozrodu polegającą na połączeniu poza ustrojem kobiety komórek rozrodczych jest to komórki jajowej i plemników i rozwoju wczesnego zarodka w warunkach laboratoryjnych. Procedura zaczyna się od stymulacji farmakologicznej jajników w celu wytworzenia kilku pęcherzyków, co dzieje się pod stałą obserwacją ultrasonograficzną wzrostu i dojrzewania pęcherzyków jajnikowych i wzrostu błony śluzowej macicy. Poprawny przyrost błony śluzowej macicy gwarantuje prawidłowe zagnieżdżenie się podanych zarodków i utrzymanie ciąży. Rozmiar pęcherzyków w jajników i stężenie estradiolu w surowicy krwi pozwala stwierdzić czy komórki jajowe są dojrzałe, gotowe do pobrania. Następnym etapem jest pobranie komórek jajowych z płynem pęcherzykowym przez wprowadzenie poprzez pochwę do jajnika pod kontrolą USG specjalnej cienkiej igły. Następnie w laboratorium zdobyte oocyty oceniane są pod względem prawidłowości budowy i stopnia dojrzałości i umieszczane są w inkubatorze, w specjalnym podłożu do hodowli wspólnie ze przygotowanymi plemnikami męża, gdzie w szczególnych warunkach fizycznych (stałą temperaturę 37°C , 5% CO2 i odpowiednią wilgotność) dochodzi do zapłodnienia. Po ok. 48-72 h otrzymane embriony są przenoszone do jamy macicy (embriotransfer – ET) dzięki cienkiej elastycznej sondy. By zmniejszyć ryzyko ciąży mnogiej ogranicza się liczbę podawanych embrionów do 2 albo 3 w zależności od wieku pacjentki a nadliczbowe embriony są zamrażane i mogą być przechowywane poprzez sporo lat w temperaturze ciekłego azotu. W ten sposób istnieje sposobność przeniesienia ich do macicy w dowolnym czasie bez konieczności stymulacji owulacji i punkcji. Po upływie 2 tygodni od dnia transferu przeprowadzamy test ciążowy. Po pięciu tygodniach wykonujemy badanie USG, które ostatecznie potwierdza pomyślny rezultat zabiegu i zajście w ciążę. Ryzyko niepowodzeń i powikłań w trakcie leczenia Podobnie jak w razie naturalnego poczęcia ciąża powstała wskutek zapłodnienia pozaustrojowego może zakończyć się poronieniem, obumarciem płodu, ciążą pozamaciczną czy także porodem płodu z wadą rozwojową. Mikromanipulację ICSI Mikromanipulację ICSI (intra-cytoplasmic sperm injection, ICSI) to procedura będąca uzupełnieniem programu zapłodnienia pozaustrojowego, służąca jest w sytuacjach, gdy wskutek uprzednio służących metod nie uzyskano zarodków. Metodę tę stosuje się przy małej liczbie plemników w nasieniu ( < 5ml/ml), znacząco obniżonej ruchomości, albo nieprawidłowej morfologii plemników czy obecności przeciwciał przeciwplemnikowych. Startowy przebieg mikromanipulacji ICSI jest taki sam jak w razie zapłodnienia In vitro, pacjentka poddawana jest stymulacji hormonalnej a następnie punkcji jajników. Jednak po punkcji jajnika, oczyszcza się pobraną komórkę jajową od komórek pęcherzykowych i po ok. 2h do wnętrza każdej komórki jajowej dzięki cienkiej pipety wprowadza się pojedynczy, uprzednio wybrany plemnik. Po ok. 20 godzinach ocenia się czy zapłodnienie przebiegło poprawnie a uzyskane w ten sposób zarodki hoduje się w inkubatorze poprzez następne 2 dni po czym otrzymane embriony są przenoszone do jamy macicy (embriotransfer – ET) dzięki cienkiej elastycznej sondy. Metoda ta powiększa szanse na uzyskanie zapłodnionej komórki jajowej a sam zabieg ICSI jest uważany za bezpieczny i nie niesie podwyższonego ryzyka nieprawidłowego rozwoju dziecka. Mikromanipulacja ICSI-PESA, ICSI-TESA Mikromanipulacja z użyciem plemników uzyskanych w trakcie biopsji najądrza albo jądra (ICSI-PESA, ICSI-TESA) to sposoby identyczne z mikromanipulacją ICSI z tym, iż plemniki otrzymuje się drogą naklucia najądrza albo jądra. Dojajowodowe przeniesienie gamet GIFT Dojajowodowe przeniesienie gamet (gamete intrafallopian transfer, GIFT) to odmiana sztucznego zapłodnienia (IVF) służące u kobiet z niepłodnością nieznanego pochodzenia i w razie nieznacznie obniżonej płodności partnera. W GIFT pobrana komórka jajowa podobnie jak do zapłodnienia In vitro, zostaje zmieszana z plemnikami po czy gameta zostaje wprowadzona do jajowodu dzięki długiej, cienkiej sondy w czasie laparoskopii. Sposób ta aktualnie nie jest służąca z racji na konieczność wykonania operacji. Dojajowodowe przeniesienie zygoty ZIFT Dojajowodowe przeniesienie zygoty (zygote intrafallopian transfer, ZIFT) to odmiana sztucznego zapłodnienia (IVF) służące u kobiet z niepłodnością nieznanego pochodzenia i w razie nieznacznie obniżonej płodności partnera. W ZIFT pobrana komórka jajowa podobnie jak do zapłodnienia In vitro, zostaje zmieszana z plemnikami po czy zarodek zostaje wprowadzona do jajowodu dzięki długiej, cienkiej sondy w czasie laparoskopii. Sposób ta aktualnie nie jest służąca z racji na konieczność wykonania operacji