Insulina podawana donosowo co to jest
Co to jest, że Insulina podawana donosowo powoduje poprawę u pacjentów z chorobą Alzheimera.

Czy przydatne?

Definicja Insulina podawana donosowo powoduje poprawę u pacjentów z chorobą Alzheimera w słowniku

Co to jest: Dolegliwość Alzheimera (Alzheimer’s disease - AD) to dla lekarzy wyzwanie zarówno pod względem diagnozy, jak i terapii. Rozpoczyna się podstępnie i z biegiem czasu doprowadza do znacznego upośledzenia funkcji życiowych.

Łagodne zaburzenia poznawcze (amnestic Mild Cognitive Impairment – aMCI) mogą poprzedzać w pełni rozwinięte otępienie. Spośród niektórych czynników ryzyka zachorowania na AD ostatnio regularnie podkreśla się insulinooporność. Najnowsze wydanie magazynu Archives of Neurology (1) podaje, iż donosowa aplikacja insuliny może oferować znaczące korzyści chorym na AD albo aMCI. Czteromiesięczna leczenie spowodowała stabilizację albo poprawę pamięci, funkcji poznawczych i ogólnego poziomu funkcjonowania pacjentów. Autorzy sugerują, iż ich badanie pilotażowe stanowi niezłą podstawę do długoterminowej oceny skuteczności insuliny.Ten hormon wysp trzustkowych pełni istotną funkcję w centralnym układzie nerwowym (CUN). Receptory dla insuliny znajdują się raczej w tych obszarach mózgu jak hipokamp, czy kora czołowa. Receptory te zlokalizowane są na błonie synaptycznej, gdzie uczestniczą w procesie tworzenia nowych połączeń synaptycznych i ich remodelingu (2). Co ważne, w optymalnych stężeniach insulina napędza mechanizmy pamięciowe zdrowego mózgu (3). W czasie gdy w CUN osób cierpiących na chorobę Alzheimera stwierdza się niską aktywność insuliny albo wręcz insulinooporność (szczególnie w razie współwystępowania cukrzycy typu 2).Powszechnie uważane jest, iż odkładanie złogów β-amyloidu (Aβ) jest najważniejszym punktem w patogenezie dolegliwości Alzheimera. Naprawdę, kumulacja oligomerów obok synaps skutkuje stres oksydacyjny i stopniową utratę kolców synaptycznych. Nagromadzenie β-amyloidu doprowadza także do redystrybucji receptorów insulinowych, których poprawna funkcja jest najważniejsza dla pamięci i plastyczności CUN. Niektórzy naukowcy postulują, iż insulina stanowi naturalną ochronę przed zniszczeniem synaps spowodowanym poprzez Aβ (4). Przywrócenie prawidłowego poziomu insuliny w CUN mogłoby zatem stanowić terapię dla pacjentów z AD.Jak dotąd przypuszczenia naukowców sprawdzają się. Omawiana robota badawcza została zaprojektowana jako badanie randomizowane, z dwukrotnie ślepą próbą. Zakwalifikowano do niej osoby dorosłe, ze stwierdzonymi łagodnymi zaburzeniami poznawczymi i prawdopodobną chorobą Alzheimera ( w skali Mini-Mental wyniki ponad 15), którzy byli oprócz tego zdrowi. W sumie stu czterech uczestników zostało przypisanych do grup otrzymujących placebo, 20 IU i 40 IU insuliny. Jako sposób podania substancji wybrano aplikację donosową z użyciem specjalnie zaprojektowanego dozownika. Zapewniło to najwyższe możliwe stężenie w CUN i jak najmniejsze efekty obwodowe insuliny. Wcześniejsze badania nie wykazały jakichkolwiek skutków ubocznych takiego podania insuliny, a tym bardziej hipoglikemii (5).Jako narzędzia wykorzystywane do oceny funkcji mózgowych wybrano 2 testy: „delayed story recall score” i „Dementia Severity Rating Scale” (DSRS). Wyniki w pierwszej skali uległy polepszeniu w ekipie osób zażywających 20 jednostek insuliny, lecz już nie u pacjentów przyjmujących 40 IU. Rezultaty DRDS poprawiły się z kolei przy obu dawkach hormonu. Badacze wyjaśniają, iż w trakcie poprzednich badań zauważyli następującą zależność: korzystny wpływ insuliny na funkcjonowanie CUN obserwuje się jedynie w dawkach optymalnych. Przy wartościach zbyt niskich albo zbyt wysokich pozytywnego efektu nie stwierdza się. Najprawdopodobniej dawka 40 j. insuliny przekroczyła optimum dla mechanizmów pamięciowych, lecz nie dla innych funkcji poznawczych i wykonywania codziennych czynności, wyrażonych bardziej w skali DRDS.Dodatkowo naukowcy przebadali biomarkery charakterystyczne dla AD w płynie mózgowo-rdzeniowym i użyli skanu PET mózgowia w celu oceny metabolizmu glukozy. Wyniki były zgodne z wcześniejszymi badaniami. Zmiany w biomarkerach korelowały z polepszeniem funkcji poznawczych w ekipie stosującej insulinę. Hipometabolizm CUN, charakterystyczny dla AD, wedle przewidywaniami uległ redukcji u pacjentów poddanych terapii. Mimo iż powyższa robota opisuje dość krótki moment trwania terapii (co wynika raczej z ostrożności wywołanej brakiem wystarczających danych na temat bezpieczeństwa donosowego podawania insuliny), autorzy podkreślają jej znaczenie w dalszych badaniach nad korzyściami insuliny dla pacjentów z AD. Zatem droga wolna dla tych, którzy zdecydują się podjąć to wyzwanie.Autor: Natalia Neumannhttp://medtube.plŹródło:1.Craft S, Baker LD, Montine TJ et al „Intranasal insulin therapy for Alzheimer disease an amnestic mild cognitive impairment: a pilot clinical trial” Arch Neurol 2011; DOI:10.1001/archneurol.2011.233.2.Chiu SL, Chen CM, Cline HT.” Insulin receptor signaling regulates synapse number, dendritic plasticity, and circuit function in vivo.” Neuron. 2008;58(5):708-719.3.McNay EC, Ong CT, McCrimmon RJ, Cresswell J, Bogan JS, Sherwin RS. „Hippocampal memory processes are modulated aby insulin and high-fat-induced insulin resistance.” Neurobiol Learn Mem. 2010;93(4):546-5534.De Felice FG, Vieira MN, Bomfim TR, et al. „Protection of synapses against Alzheimer’s-linked toxins: insulin signaling prevents the pathogenic binding of Abeta oligomers.” Proc Natl Acad Sci U S A. 2009;106(6):1971-1976.5.Reger MA, Watson GS, Green PS, et al. „Intranasal insulin improves cognition and modulates beta-amyloid in early AD.” Neurology. 2008;70(6):440-448

Czym jest Insulina podawana donosowo znaczenie w Słownik medycyny I .