Zjednoczenie Włoch co to jest
Jak było Zjednoczenie Włoch. Definicja nie oznaczała zaniechania dalszych działań zmierzających do.

Czy przydatne?

Co to znaczy Włoch Zjednoczenie definicja

Jak to było: Zakończona niepowodzeniem próba zjednoczenia Włoch w czasie <Wiosny Ludów> nie oznaczała zaniechania dalszych działań zmierzających do osiągnięcia tego celu. Centrum włoskiego ruchu narodowego stało się Królestwo Sardynii (Piemont), rządzone poprzez Wiktora Emanuela II z dynastii sabaudzkiej. Zwolennikiem zjednoczenia co najmniej północnych Włoch i odebrania jednocześnie Austrii Lombardii i Wenecji był również premier rządu Sardynii, Camillo Cavour. Widział w tym w pierwszej kolejności sposobność znalezienia rynków zbytu dla gwałtownie rozwijającego się przemysłu w ogarniętych rewolucją przemysłową, północnych Włoszech. Cavour zdawał sobie sprawę z tego, iż przeciwna zjednoczeniu Włoch będzie Austria, dysponująca siłą militarną znacząco przewyższającą możliwości Piemontu. Z tego względu Piemont doprowadził do zawarcia tajnego porozumienia z cesarzem Francji Napoleonem III. Nastąpiło to w Plombiéres w 1858 roku. Za wystąpienie przeciwko Austrii Francja miała dostać Sabaudię i Niceę. Mając takiego sojusznika, Cavour w 1859 roku zaczął wojnę z cesarzem Austrii Franciszkiem Józefem I. Wojna toczyła się przy stałej przewadze sił sojuszniczych. Po porażkach Austrii w bitwach pod Montebello, Palestro, poniosła ona klęskę 4 VI 1859 roku pod Magentą, a 24 VI 1859 roku pod Solferino. Austria zmuszona była w tej sytuacji podpisać pokój, gdzie oddawała Piemontowi Lombardię wspólnie z Mediolanem. Nastąpiło to w Villafranca w 1859 roku. Nie przesądzało to jeszcze o zjednoczeniu Włoch. Wręcz przeciwnie, utrzymano wówczas niezależność Toskanii, Parmy i Modeny, co nawet wywołało dymisję Cavoura. Gdy jednak powrócił on do polityki w 1860 roku, powiodło mu się wywołać, iż w plebiscytach Toskania, Parma, Modena i Bolonia uznały zwierzchnictwo Wiktora Emanuela II, co było jednoznaczne ze zjednoczeniem północnych Włoch. Następnie wojska Piemontu wkroczyły do Państwa Kościelnego, przyłączając i ten region. jednocześnie, w w najwyższym stopniu na południe położonym kraju włoskim – Królestwie Obojga Sycylii – doszło do wybuchu stworzenia skierowanego przeciw rządzącej tam dynastii Burbonów. Na jego czele stanął jeden z uczestników Wiosny Ludów – Giuseppe Garibaldi. Doprowadził on do połączenia południa Włoch z terenami zajętymi poprzez Piemont, co przesądziło o sukcesie procesu zjednoczeniowego we Włoszech. Ostatecznie 18 II 1861 roku w Turynie zebrał się po raz pierwszy ogólnowłoski parlament, który 17 III 1861 roku obwołał królem tego państwa Wiktora Emanuela II. Nieco potem, w 1866 roku Włochy odzyskały z rąk Austrii Wenecję, a w 1870 roku Rzym, który do chwili obecnej znajdował się w rękach papiestwa wspomaganego poprzez Francję. Zaangażowanie cesarza Napoleona III w wojnie z Prusami wywołało opuszczenie Rzymu poprzez garnizon francuski i w rezultacie miasto to zajęło wojsko włoskie. W 1871 roku Rzym został ogłoszony stolicą Włoch i był to ostatni akord procesu zjednoczeniowego we Włoszech. Warto pamiętać Przypadkowym świadkiem bitwy pod Solferino był bankier szwajcarski Jan Henryk Dunant. Wstrząśnięty widokiem zabitych i umierających, uznał za niezbędne powołanie organizacji niosącej pomoc między innymi ofiarom wojen. Jego intencja urzeczywistniono w 1863 roku, tworząc międzynarodową organizację – Czerwony Krzyż. Definicje Risorgimento – ogół powstań włoskich w latach 1820-1870, które doprowadziły do utworzenia niepodległego i zjednoczonego państwa włoskiego Poezja T. Wituch: Garibaldi. Wrocław 1983. Daty 1858 rok - porozumienie w Plombiéres 1859 rok - bitwy pod Magentą (4 VI) i Solferino(24 VI) 1859 rok - pokój w Villafranca 1861 rok - proklamowanie zjednoczonych Włoch 1871 rok - Rzym stolicą Włoch Oś czasu 1838-1848 - budowa drogi żelaznej warszawsko-wiedeńskiej 1846 - rabacja galicyjska 1858 - stworzenie Towarzystwa Rolniczego(prezes A. Zamojski) 1869 - w urzędach i sądach Galicji wprowadzono j. polski.

Kim był, co zrobił Zjednoczenie Włoch z historii w Słownik historia Z .