Słownik Zdobycze niemieckie i radzieckie w początkowym okresie II wojny światowej (lata 1939-1941) definicja

Jak było Zdobycze niemieckie i radzieckie w początkowym okresie II wojny światowej (lata 1939-1941). Definicja mechanizm rozszerzania zdobyczy wojennych poprzez Niemcy i ZSRR w Europie. Armia Czerwona, która. Co to jest Zdobycze niemieckie i radzieckie w początkowym okresie II wojny światowej (lata 1939-1941 słownik.

Czy przydatne?

Co to znaczy Zdobycze niemieckie i radzieckie w początkowym okresie II wojny światowej (lata 1939-1941 definicja

Jak to było: Konflikt polsko-niemiecki w 1939 roku zapoczątkował mechanizm rozszerzania zdobyczy wojennych poprzez Niemcy i ZSRR w Europie. Armia Czerwona, która praktycznie bez strat własnych doprowadziła do zajęcia wschodniej Polski, tuż po zakończeniu kampanii wrześniowej gotowa była do dalszych podbojów. Następnym państwem poprzez nią zaatakowanym stała się Finlandia. Jako pretekst posłużyło Stalinowi żądanie odstąpienia poprzez Finlandię tak zwany przesmyku karelskiego i półwyspu Hanko, co miało odsunąć granicę od Leningradu, a poprzez to zapewnić bezpieczeństwo temu miastu. Gdy Finowie odrzucili ultimatum radzieckie, 30 XI 1939 zostali zaatakowani. Atak miał zakończyć się szybkim sukcesem radzieckim, do czego jednak nie doszło z racji na efektywną obronę fińską wzdłuż tak zwany linii Manerheima. W grudniu 1939 roku Liga Narodów, w odwecie za niczym nie sprowokowany atak, wykluczyła ZSRR ze swych szeregów. Na pomoc Finlandii miał wyruszyć szczególny międzynarodowy korpus ekspedycyjny (w jego składzie znalazła się między innymi polska Brygada Podhalańska). Nim jednak dotarł on na Półwysep Skandynawski, 13 III 1940 roku rząd fiński zdecydował się zawrzeć rozejm. Kraj to za cenę utrzymania niepodległości oddało ZSRR Karelię Północną i część portu wojennego Wyborg. Kolejnymi ofiarami ambicji Stalina stały się państwa bałtyckie (Litwa, Łotwa i Estonia), do których Armia Czerwona wkroczyła jesienią 1939 roku. Dysproporcja sił była tu tak wielka, iż państwa te nie zdecydowały się na opór zbrojny wobec wojsk radzieckich. W czerwcu 1940 roku władzę przejęły w nich rządy prokomunistyczne, a w sierpniu oficjalnie państwa bałtyckie wcielono do ZSRR jako następne republiki radzieckie. W tym samym czasie Związek Radziecki na południu zajął jeszcze (również bez walki) część Rumunii zwaną Besarabią (dzisiejsza Mołdawia). Nieco potem niż Rosjanie, do podziału wpływów w Europie przystąpili Niemcy. Armia niemiecka straciła w Polsce więcej sił, niż spodziewał się Hitler, i potrzebowała nieco dłuższego czasu na odbudowę swej potęgi. Ostatecznie 9 IV 1940 roku zaatakowano następne państwa. Były to Dania i Norwegia. Pierwszy z tych państw zajęty został w ciągu jednego dnia prawie bez jakichkolwiek strat własnych. Nieco dłużej, ponieważ do połowy czerwca, trwały walki o Norwegię. W jej obronie walczył między innymi korpus ekspedycyjny z udziałem Polaków (walki o Narwik); nie mogło to jednak zmienić losów Norwegii. W zajętym Oslo Niemcy doprowadzili do stworzenia rządu faszystowskiego z Vidkunem Quislingiem na czele. Podobną politykę, polegającą na szukaniu w podbitym państwie działacza mogącego utworzyć marionetkowy rząd, Niemcy stosowały (również w innych okupowanych krajach. 10 V 1940 roku nastąpił atak niemiecki na Holandię (pozyskaną 15 V 1940 roku), a nieco potem na Belgię i Luksemburg (zajęte do końca maja). To otwierało Niemcom drogę do Francji. Już 22 V 1940 roku armia niemiecka dotarła do kanału La Manche, okrążając armię francuską i brytyjską pod Dunkierką. Przewarzająca część tych wojsk ewakuowała się wówczas do Anglii. 14 VI 1940 roku Niemcy bez walki zajęli Paryż, a 22 VI 1940 roku podpisano rozejm z marszałkiem Philipp'em Petainem – stanął na czele zupełnie podporządkowanego Niemcom rządu francuskiego, mającego swą siedzibę w mieście Vichy. Nie oznaczało to oczywiście, że wszyscy Francuzi zarzucili myśl o zbrojnym oporze. Do Anglii z zamierzeniem dalszej walki z Niemcami przedostał się na przykład gen. Charles de Gaulle. Stając następnie na czele tak zwany Komitetu Wolnych Francuzów, kontynuował działania zbrojne. Londyn po nalocie Po zajęciu Francji jedynym państwem zachodnioeuropejskim pozostającym w stanie wojny z Niemcami była Anglia. Lotnicza wojna o nią rozpoczęła się w sierpniu 1940 roku i trwała ok.3 miesięcy (spory udział w obronie wyspy miały polskie dywizjony lotnicze). Skończyła się niepowodzeniem Niemiec, po raz pierwszy w tej wojnie. Niemcy powetowali to sobie, atakując 6 IV 1941 roku Jugosławię i nieco potem Grecję, o której zajęcie bez powodzenia do chwili obecnej starali się Włosi (rozbicie desantu brytyjskiego w maju 1941 roku). Te działania zbrojne doprowadziły do stanu, gdzie w Europie znajdowały się jedynie tereny okupowane poprzez Niemcy albo ZSRR, niepodległe państwa ich sojuszników, nieliczne państwa neutralne i niepokonana wówczas Anglia. Warto pamiętać Także w Polsce Niemcy poszukiwali polityka, który mógłby stworzyć marionetkowy, kolaborujący z Niemcami rząd. Propozycję taką złożono Wincentemu Witosowi. Ten jednak zdecydowanie ją odrzucił. Definicje kolaboracja – współpraca z okupacyjnymi wojskami, regularnie dla osiągnięcia korzyści materialnych albo utrzymania znaczenia politycznego. Klasyczne przykłady z czasów II wojny światowej to tak zwany Republika Vichy i rząd Vidkuna Quislinga Daty XI 1939-III 1940 roku - wojna radziecko-fińska VIII 1940 roku - podłączenie do ZSRR krajów bałtyckich IV 1940 roku - zajęcie poprzez Niemcy Danii i Norwegii V 1940 roku - agresja na Holandię, Belgię, Luksemburg 14 VI 1940 roku - wkroczenie Niemców do Paryża VIII 1940 roku - start bitwy o Anglię IV 1941 roku - zajęcie Jugosławii i Grecji poprzez Niemcy Oś czasu 1914 - stworzenie w Krakowie Naczelnego Komitetu Narodowego(J. Leo) 1918 - utworzenie Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego 1925 - start wojny celnej z Niemcami 1928 - utworzenie Polskich Linii Lotniczych LOT.

Kim był, co zrobił Zdobycze niemieckie i radzieckie w początkowym okresie II wojny światowej (lata 1939-1941) z historii w Słownik historia Z .