Otyłość wceralna co to jest
Leczenie Otyłość wisceralna. Definicja: Badania epidemiologiczne wykazały, iż główną rolę w ocenie.

Czy przydatne?

Definicja Otyłość wisceralna

Co to jest: Badania epidemiologiczne wykazały, iż główną rolę w ocenie zagrożenia chorobami towarzyszącymi otyłości odgrywa dystrybucja (rozmieszczenie) tkanki tłuszczowej a mianowicie liczba tłuszczu wewnątrzusznego. U kobiet tradycyjnie częściej występuje otyłość typu "gruszki" - udowo-pośladkowa. Mężczyźni są bardziej predestynowani do występowania otyłości typu "jabłko" (otyłość wisceralna) i gromadzenia tkanki tłuszczowej wewnątrz jamy brzusznej. W okresie pomenopauzalnym ryzyko wystąpienia otyłości wisceralnej staje się u kobiet podobne jak w ekipie mężczyzn co jest powiązane z zahamowaniem produkcji kobiecych hormonów płciowych poprzez jajniki. W otyłości brzusznej stwierdza się: insulinooporność, hiperinsulinemię, upośledzoną tolerancję glukozy, cukrzycę typu II, dyslipidemię, nadciśnienie tętnicze powiększoną zapadalność na dolegliwości układu sercowo-naczyniowego. Oporność na insulinę prowadzi do dalszych powikłań wiodących do rozwoju chorób sercowo-naczyniowych. Otyłość brzuszna i hiperinsulinizm leżą u podstaw zaburzeń metabolicznych niekorzystnie wpływających na profil lipidowy osocza, tolerancję glukozy, ciśnienie tętnicze i krzepnięcie krwi. Otyłość wisceralna a miażdżyca Właściwością charakterystyczną otyłości brzusznej jest podwyższone stężenia triglicerydów na czczo (TG) i z obniżenie stężenia cholesterolu lipoprotein o dużej gęstości (HDL). Niskie stężenie HDL jest negatywne z racji na ich działania przeciwmiażdżycowe wynikające z transportu zwrotnego cholesterolu z tkanek do wątroby. Równocześnie stwierdzono, iż wysoki parametr WHR kojarzy się ze wzrostem stężenia małych gęstych cząsteczek LDL w osoczu, które charakteryzują się właściwościami miażdżycorodnymi. Otyłość wisceralna a zaburzenia gospodarki węglowodanowej Aktualnie przyjmuje się, iż otyłość wisceralna warunkuje albo przyspiesza wystąpienie insulinooporności u której podłoża leży pomniejszona wrażliwość receptorów insulinowych i/ albo spadek aktywności wewnątrzkomórkowych białek transportowych. Insulina jako hormon anaboliczny sprzyja przyrostowi masy ciała, co w mechanizmie błędnego koła nasila zaburzenia metabolizmu glukozy. U osób z otyłością brzuszną stopniowowe pomniejszenie sekrecji insuliny doprowadza w konsekwencji do rozwoju cukrzycy. Cukrzyca szczególnie łatwo rozwija się u osób z grup wysokiego ryzyka do których należą: osoby otyłe osoby zagrożone otyłością krewni I° i II° chorych na cukrzycę osoby z nadciśnieniem tętniczym osoby z zaburzeniami gospodarki lipidowej pacjenci po zawale serca w młodym wieku (przed 50-55 rokiem życia) osoby z upośledzoną tolerancja glukozy kobiety z cukrzycą ciężarnych Otyłość wisceralna a dolegliwości sercowo- naczyniowe Otyłość trzewna jest jednym z głównych czynników ryzyka występowania nadciśnienia tętniczego, dolegliwości wieńcowej, niewydolności serca i innych chorób sercowo naczyniowych. Zmienione warunki hemodynamiczne i hiperinsulinizm związany z insulinoopornością tkanek przez aktywację układu współczulnego, przyrost wchłaniania zwrotnego sodu w nerce, działanie hipertroficzne (przerostowe) na mięśnie gładkie tętnic prowadzą do przyspieszonego rozwoju miażdżycy i predysponują równocześnie do występowania zakrzepów. przyrost masy ciała zwiększający zapotrzebowanie na tlen prowadzi do przerostu mięśnia sercowego, a przyrost wartości ciśnień i napięć w okresie rozkurczu serca skutkuje pomniejszenie rezerwy wieńcowej. Powyższe zaburzenia prowadzą do rozwoju nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca. W otyłości dochodzi do nacieczenia tłuszczowego mięśnia sercowego, co przyczynia się dodatkowo do niewydolności serca i w pierwszej kolejności do zaburzeń rytmu serca, którym może towarzyszyć niewydolność oddechowa

Czym jest Otyłość wisceralna znaczenie Słownik leczenie O .