Słownik Sprawa polska podczas I wojny światowej definicja

Jak było Sprawa polska podczas I wojny światowej. Definicja szansę na zmianę dotychczasowej sytuacji politycznej. Po raz pierwszy w poważnym konflikcie zaborcy. Co to jest Sprawa polska podczas I wojny światowej słownik.

Czy przydatne?

Co to znaczy Sprawa polska podczas I wojny światowej definicja

Jak to było: Wybuch I wojny światowej oznaczał dla ludności polskiej szansę na zmianę dotychczasowej sytuacji politycznej. Po raz pierwszy w poważnym konflikcie zaborcy rozpoczęli walkę przeciw sobie. Rosja wspólnie z Anglią i Francją utworzyła tak zwany Trójporozumienie, zaś Austro-Węgry, Niemcy i Włochy tak zwany Trójprzymierze. Można więc było przypuszczać, iż niektórzy zaborcy przegrają tę wojnę i będą zmuszeni do opuszczenia ziem polskich. Oczywiste wydawało się jednak i to, iż któryś z zaborców wygra wojnę i umocni poprzez to swe panowanie na ziemiach polskich. Stąd w momencie wybuchu I wojny światowej nierealne wydawało się odzyskanie niepodległości, a co najwyżej pomniejszenie się liczby zaborców i zyskanie praw autonomicznych. Pośród Polaków nie było zgody co do tego, którą ze stron tego konfliktu należy poprzeć. Endecja z Romanem Dmowskim opowiadała się za Rosją, uznając Niemcy za głównego wroga Polaków. U boku cara próbowano nawet stworzyć polski oddział – tak zwany Legion Puławski. Przeciwnie Józef Piłsudski i popierające go partie tworzące Komisję Skonfederowanych Stronnictw Niepodległościowych – poparły one państwa centralne (a więc Niemcy i Austro-Węgry). Z inicjatywy Piłsudskiego powstały legiony polskie, które 6 VIII 1914 roku przekroczyły granice zaboru rosyjskiego, próbując, aczkolwiek bez powodzenia, spowodować tam antyrosyjskie stworzenie. Fiasko tego planu doprowadziło do wcielenia legionów do wojska austro-węgierskiego. Początkowo walczące strony, pewne swego sukcesu, nie były zainteresowane pomocą ochotników polskich. Wprawdzie w sierpniu 1914 roku zarówno głównodowodzący armii rosyjskiej ogromny książę Mikołaj Mikołajewicz, jak i dowódcy wojsk krajów centralnych wydali odpowiednie apele do Polaków chcąc zyskać ich poparcie w wojnie, lecz nie obiecywali w zamian jakichkolwiek ustępstw. W 1915 roku wskutek ofensywy na froncie wschodnim wojska krajów centralnych zajęły całość ziem polskich, zwolennicy współpracy z Rosją wyemigrowali wówczas na zachód Europy, na przykład Dmowski do Paryża, gdzie utworzył w 1917 roku Komitet Narodowy Polski. Sukcesy niemieckie nie oznaczały szybkiego zakończenia konfliktu. Wręcz przeciwnie, od 1915 roku wojna przybrała charakter pozycyjny; obie strony zmierzały do zupełnego wyniszczenia przeciwnika. W tych warunkach wzrastała wartość polskiego ochotnika, który mógłby zastępować coraz liczniejszych zabitych i rannych po obu stronach. Zaborcy zdawali sobie sprawę, iż pozyskanie współpracy Polaków możliwe jest jedynie pod warunkiem zaoferowania znacząco większych ustępstw narodowych niż najpierw wojny. W rezultacie 5 XI 1916 roku ogłoszono w imieniu cesarzy Niemiec i Austro-Węgier akt obiecujący stworzenie samodzielnego państwa polskiego jako monarchii konstytucyjnej, współpracującej z krajami centralnymi (Akt 5 listopada). W rewanżu oczekiwano oczywiście masowego napływu Polaków do armii krajów centralnych. Wedle postanowieniami Aktu 5 listopada zaczęto tworzyć pierwsze struktury przyszłego państwa polskiego. Były nimi: Tymczasowa Porada Stanu (powstała w grudniu 1916 roku) i Porada Regencyjna, gdzie zasiadali abp Aleksander Kakowski, Zdzisław Lubomirski, Józef Ostrowski (12 IX 1917 roku). Strona rosyjska, której także zależało na pozyskaniu polskiego rekruta, nie mogła zaoferować mniej korzystnych warunków. 25 XII1916 roku w tak zwany rozkazie noworocznym car Mikołaj II zapowiedział utworzenie wolnej Polski sprzymierzonej z Rosją, powstałej po pokonaniu krajów centralnych.(fot.po prawej „Cegiełka” na rzecz wsparcia Legionów) Biuro werbunkowe legionów w Krakowie Rosyjska oferta niezbyt długo była aktualna. wskutek <rewolucji lutowej> car został gdyż obalony 16 III 1917 roku. Władzę przejął Rząd Tymczasowy, który jednak 29 III 1917 roku potwierdził obietnice strony rosyjskiej wobec Polski. także następna zmiana władzy w Rosji wskutek <rewolucji październikowej> nie spowodowała odwołania gwarancji niepodległości dla Polski. Obietnice rosyjskie miały spory wpływ na stanowisko krajów zachodnich wobec kwestie polskiej. Do grudnia 1916 roku, mimo zabiegów Dmowskiego, Anglia i Francja nie chciały opowiedzieć się za prawem Polski do niepodległego bytu, tłumacząc to tym, że kwestia polska jest wewnętrznym problemem Rosji, a państwo ten jest ich sojusznikiem. Skoro jednak Rosja zgodziła się na utworzenie wolnej Polski, to i państwa zachodnie mogły złożyć takie deklaracje. Gdy jeszcze po rewolucji październikowej Rosja wycofała się z wojny i wypowiedziała układ sojuszniczy z Anglią i z Francją, państwa te zyskały pełną sposobność poparcia kwestie polskiej. Dodatkowo 22 I 1917 roku Stany Zjednoczone w orędziu noworocznym prezydenta Woodrowa Wilsona poparły idee niepodległości Polski (powtórzoną zresztą w styczniu 1918 roku w 13. punkcie następnego orędzia). Okazało się, iż wszystkie walczące strony zgadzają się, aczkolwiek z różnych powodów, na niepodległość Polski. Był to jeden z ważnych powodów jej odzyskania. Innym, nie mniej istotnym, był fakt, iż wszystkie państwa zaborcze wyszły z I wojny światowej jako państwa pokonane. Niemcy i Austro-Węgry wskutek działań zbrojnych, a Rosja w rezultacie rewolucji październikowej. Pamiętać trzeba wreszcie, że Polacy nie czekali biernie na rozwój wydarzeń. O niepodległość biły się legiony Piłsudskiego. W 1917 roku, gdy Piłsudski uznał, iż dalsza współpraca z Austro-Węgrami nie może przynieść Polsce nowych korzyści, doprowadził on do rozwiązania sporej części legionów wskutek tak zwany kryzysu przysięgowego. Sam trafił wówczas do więzienia w Magdeburgu. Walczyły również inne formacje wojskowe – w Rosji tak zwany I Korpus Polski pod dowództwem gen. Józefa Dowbora Muśnickiego, we Francji tak zwany błękitna armia gen. Józefa Hallera i ochotniczy oddział zwany Bajończykami. Sukces wszystkich tych działań tak wojskowych, jak i dyplomatycznych był taki, iż w czasie kończącej I wojnę światową konferencji w Paryżu (I-VI 1918 roku) nie było sił politycznych negujących stworzenie niepodległego państwa polskiego. Warto pamiętać Ochotniczy oddział polski zwany Bajończykami wcielony został do Legii Cudzoziemskiej. Został niemal doszczętnie rozbity w 1915 roku w bitwie pod Arras. Poezja J. Pajewski: Odbudowa państwa polskiego. Warszawa 1985. Daty lata 1914-1918 - czas trwania I wojny światowej 6 VIII 1914 roku - wymarsz legionów polskich pod dowództwem J. Piłsudskiego 5 XI 1916 roku - Akt 5 listopada 16 III 1917 roku - obalenie caratu 22 I 1917 rok - orędzie noworoczne Woodrowa Wilsona I-VI 1918 rok - narada pokojowa w Paryżu Oś czasu 1903 - pierwszy wyścig kolarski Tourde France 1910 - zajęcie Tybetu poprzez Chiny 1914 - bitwa niemiecko-francuska nad Marną 1920 - narada w Spa 1931 - otwarcie Empire State Building, najwyższego wówczas budynku na świecie.

Kim był, co zrobił Sprawa polska podczas I wojny światowej z historii w Słownik historia S .